Wakacje za darmo z obcą osobą brzmiały zbyt dobrze, by mogły być prawdziwe – ale e-mail nie prosił o dane karty kredytowej, ani nawet o dane osobowe: tylko bilet, hotel i tajemniczy towarzysz. Zaciekawiona, wsiadłam do samolotu, by odkryć, że mój „nieznajomy” to ktoś, kogo nigdy więcej nie chciałam zobaczyć.
To był typowy piątkowy wieczór, ale moje ciało czuło się, jakby przeszło przez cały tydzień wyczerpującej pracy. Ledwo zdążyłam zdjąć buty, zanim opadłam na kanapę siostry Deborah, jedną ręką zakrywając twarz, a drugą leniwie przewijając pocztę na laptopie.
Z drugiego końca pokoju Deborah była w swoim świecie. Przechadzała się przed lustrem, przymierzając kolejne stroje, wirując, przyjmując pozy, jakby była na wybiegu.
Skrzypienie toreb zakupowych i szelest materiałów wypełniały powietrze, gdy ekscytowanie zmieniała ubrania, które dopiero co kupiła.
Zaledwie chwilę później zrobiła szybki obrót i spojrzała na mnie oczekująco. „Co o tym myślisz?”
Zaledwie rzuciłam okiem, leniwie oceniając sukienkę, a potem uśmiechając się półgębkiem. „Fajna, Deb. Ale nie rozumiem, po co ci tyle ubrań.”
Deborah prychnęła, założyła ręce na biodra. „Oczywiście, że nie rozumiesz. To nie ty całe dzieciństwo chodziłaś w odziedziczonych ubraniach.”
Z dramaticznym gestem przejechała ręką po włosach. „Uważaj to za moją terapię. Leczę się, Charlie.”
Potrząsnęłam głową. „Cokolwiek powiesz…” Moja uwaga powróciła do laptopa, bez celu klikając przez e-maile.
Głównie spam. Rachunki. Biuletyny, na które zapomniałam się wypisać.
Wtedy coś sprawiło, że się zatrzymałam.
Usiadłam prosto, oczy zmrużyłam, spoglądając na temat e-maila, którego nie pamiętałam, bym się zapisała.
„Gratulacje! Wygrałaś darmowe, dwudniowe wakacje z tajemniczym towarzyszem podróży!”
Zanim zdążyłam to przetrawić, przerwał mi głos Deborah.
„A co z tym?” zapytała, wchodząc w kolejny strój.
Zapanowała chwila ciszy.
„Charlie?” Obróciła się w moją stronę, unosząc brew. „W ogóle mnie słuchasz?”
Wyswobodziłam się z zamyślenia. „Huh? Przepraszam, dostałam jakiś dziwny e-mail…” Zmarszczyłam brwi, ponownie go czytając.
„Mówi, że wygrałam darmowe dwudniowe wakacje z obcą osobą. Na pewno to scam.”
Szczęka Deborah opadła. „Co!? Darmowa wycieczka? Pozwól, że zgadnę – potrzebują twoich danych karty kredytowej albo numeru ubezpieczenia społecznego?”
„Właśnie w tym tkwi rzecz… nie.” Przewijałam e-mail jeszcze raz, spodziewając się jakiegoś czerwonego flagi od oszustów.
„Brak danych bankowych, brak podejrzanych linków. Po prostu potwierdzenie z moim imieniem, planem lotu i rezerwacją hotelu.”
Deborah prawie rzuciła się na moją kanapę, pochylając się nad moim ramieniem. „Pokaż!”
Obróciłam ekran w jej stronę. Zaczęła czytać, a jej wyraz twarzy przeszedł od sceptycyzmu do zaskoczenia.
„Nie wierzę… Charlie, to wygląda na legitne! Jest rezerwacja – loty, hotel, nawet ubezpieczenie podróżne. Wszystko jest tutaj.”
Pokręciłam głową. „Nie, na pewno jest jakiś haczyk. Nikt nie rozdaje za darmo wakacji.”
Deborah nie przestawała sprawdzać szczegółów na ekranie, klikała w linki, porównywała dane. W końcu oparła się na kanapie, skrzyżowawszy ramiona.
„Nie mogę znaleźć niczego podejrzanego.” Spojrzała na mnie z szerokim uśmiechem. „Charlie, naprawdę wygrałaś tę wycieczkę. Gratulacje, siostra.”
Zacisnęłam wargi, niepewna, czy powinnam czuć się podekscytowana, czy przestraszona.
„Nie mogę pojechać na wakacje z jakimś przypadkowym człowiekiem.”
Deborah machnęła ręką lekceważąco. „Czemu nie? Jest za darmo. A może, tylko może, ten ‘obcy’ to przystojniak, który zakończy twoje życie w pojedynkę.”
Wzrok wymierzyłam w nią. „Deborah! Lubię być singielką, okej? To mój wybór.”
Uśmiechnęła się złośliwie. „Jasne… słyszałam to po każdej ‘sezonowej przygodzie’ odkąd się rozwiodłaś.”
Chwyciłam poduszkę i rzuciłam ją w jej stronę.
Ona uskoczyła, śmiejąc się. „Hej! Mówię tylko. Może to przeznaczenie.”
Przeznaczenie, czy nie, coś w tym wszystkim wydawało się dziwne.
A jednak, mała część mnie zastanawiała się…
Następnego dnia stałam w terminalu na lotnisku, ściskając walizkę tak mocno, że moje knykcie stwardniały. Bilet w mojej ręce wydawał się cięższy niż powinien.
