Kiedy jego pies wbiegł do kościoła i zaczął szczekać na trumnę ojca, Ryan poczuł niepokój. Gdy Ryan otworzył trumnę, widząc psa w czujnej postawie, okazało się, że ciała ojca już nie było. Wiedząc, że nie był gotowy, by pożegnać się z ojcem, Ryan wyszedł z pojazdu i stanął na zewnątrz kościoła. Rozmyślał: „Nie daliśmy nawet ojcu porządnego pogrzebu,” kiedy nagle głośny szczek Bella przykuł jego uwagę. Bella była bardziej zdenerwowana niż zwykle, gdy Ryan odwrócił się w stronę swojego pojazdu. „Bella!” Posłuchała jego gestu i położyła się. Ryan pogłaskał ją po głowie
przez otwarte okno pojazdu. „Teraz leż, Bella.” Zignorował jej piski i wszedł do kościoła. Ponieważ jego ojciec, Arnold, zmarł na chorobę zakaźną, dyrektor pogrzebowy dyskretnie oddzielił pobliski obszar, a jego trumna była już tam zamknięta. Ryan usiadł obok matki. Z powodu okoliczności związanych z jego śmiercią Arnold miał zostać skremowany, a nie pochowany. Bella zaczęła głośno szczekać, gdy liturgia dobiegła końca, a żałobnicy wstali, by zaśpiewać ostatnią pieśń. Bella zaczęła szczekać głośno i skoczyła na trumnę, przewracając kwiaty. Ryan wiedział, że coś jest nie tak, gdy Bella usiadła na podłodze, czujna i wpatrzona w niego. Powiedział: „Otwórz trumnę!”
Widzowie wstrzymali oddech. Ryan nie przejął się. Podszedł do trumny i ją otworzył, odkrywając, że jest pusta. „Gdzie jest mój brat?” Jego wujek spojrzał na dyrektora pogrzebowego. Matka Ryana nie wytrzymała sytuacji. Jej nogi ugięły się, a oczy przewróciły się do tyłu. Zanim jej głowa dotknęła marmurowej podłogi, Ryan ją złapał. Natychmiast zabrał ją do szpitala. Ryan skontaktował się z policją z domu matki. „Na razie wszystko, co wiemy, to że koroner potwierdził przyczynę śmierci i przekazał zwłoki do zakładu pogrzebowego,” poinformował go detektyw Bradshaw. „Czy twój ojciec miał coś, o czym powinienem wiedzieć?” Od momentu, gdy ojciec założył ośrodek szkolenia i
rehabilitacji psów, Ryan nie angażował się w firmę. Jednak wiedział, że Arnold nigdy nie naraziłby swojego wizerunku ani firmy. Detektyw Bradshaw odszedł, mówiąc, że będzie informować o wszelkich nowych śladach, ponieważ nie było żadnych istotnych informacji. Ryan jednak nie chciał czekać. Jego matka spędzała noc w szpitalu. Postanowił udać się do kostnicy, by znaleźć odpowiedzi, zostawiając Bellę w domu. „Czy koroner zrezygnował? Jak sobie radzi nowy koroner?” zapytał Ryan, ale pielęgniarka przy biurku powiedziała, że nie ma jeszcze nowego koronera. Ryan był zdezorientowany. Pielęgniarka odmówiła
mu dostępu do akt ojca, powołując się na przepisy. Ryan zdołał ją przekonać. Zignorowała go, gdy skradał się do biura koronera i położył 1000 dolarów na ladzie. Zaczął bezskutecznie szukać teczki ojca na półkach. Nie było żadnej teczki Arnolda. Ryan poczuł irytację. Jego telefon nagle zadzwonił. To był pan Stevens, adwokat ojca. Starszy mężczyzna powiedział, że jest nowym prezesem firmy Arnolda i że muszą się natychmiast spotkać. Ryan, kiedy dotarł do biura ojca, zalogował się na Gmaila Arnolda na firmowym komputerze, ale jego skrzynka odbiorcza była pusta. Wiadomości zostały usunięte. „Cześć, Ryan! Miło cię widzieć,” pan Stevens wszedł do pokoju i zamknął drzwi. „Kto korzystał z tego komputera?” zapytał Ryan. „Nikt,” odpowiedział pan Stevens. „Czekaj, gdzie są
tancerki?” Ryan zauważył, że w biurze ojca brakuje dwóch figur. „Zabrał je do domu, widzę. Arnold, biedny facet. Trzecia figurka w zestawie nigdy nie była jego. Nie wierzę, że właściciel sprzedałby tylko za pół miliona dolarów,” powiedział pan Stevens. Ryan był pewien, że Arnold nie zabrał ich do domu. Przeszukał dom rodziców od przyjazdu na pogrzeb, ale nie natrafił na te figurki. „Ale w każdym razie mamy ważniejsze sprawy do omówienia…” pan Stevens powiedział Ryanowi, że firma jest głęboko zadłużona i kilku inwestorów grozi wycofaniem pieniędzy, ponieważ Arnold unikał spotkań z nimi przez miesiące przed śmiercią. Wszystko zaczęło się, gdy jego nowa sekretarka zaczęła pracować.
„Myślę, że miał z nią romans, z całym szacunkiem dla Arnolda i jego rodziny,” powiedział pan Stevens. Obraz smutnej twarzy matki sprawił, że Ryan stracił panowanie nad sobą. Gdyby pan Stevens się nie wtrącił, poszedłby do sekretarki ojca – to tylko zaszkodziłoby wizerunkowi Arnolda. Ryan dostarczył kosze prezentowe do najważniejszych inwestorów i spędził dzień rozwiązując kwestie zadłużenia. Zauważył, że po pracy sekretarka ojca, panna Pearson, wjeżdża do garażu w małym przedmieściowym domu. Czekał w samochodzie przed jej domem, ponieważ była jego jedynym tropem. Później obudził go szum jej garażowych drzwi. Postanowił ją śledzić, dopóki nie zauważył, że jedzie w kierunku miasta. Potem wpadł na lepszy pomysł. Gdy tylko drzwi garażowe się zamknęły,
wyskoczył z pojazdu i wszedł do jej garażu. Znalazł przejście, które prowadziło do jej domu. Najpierw trafił do kuchni, przejrzał szuflady i znalazł latarkę. Nie chciał włączać światła, bo obawiał się, że panna Pearson wróci niespodziewanie. Wszedł do jej sypialni i zobaczył zdjęcie jej pocałunku z Arnoldem na stoliku nocnym, jego serce zamarło. Przypomniawszy sobie, że przyszedł tu, by znaleźć wskazówkę, która pomoże odkryć, co stało się z jego ojcem, Ryan pozostał spokojny. Rozejrzał się po jej domu, ale niczego nie znalazł. Już miał odejść, zawiedziony, kiedy zauważył lekko uchyloną szufladę w stoliku kawowym. Zaintrygowała go
koperta z Manili. Znalazł polisę ubezpieczeniową na życie Arnolda na 7 milionów dolarów, z panną Pearson jako jedyną beneficjentką! Ryan udał się na policję z dokumentami. „To bardzo przekonujące…” odpowiedział detektyw Bradshaw, przeglądając papiery. „Zaraz dowiem się, co jeszcze mogę znaleźć o tej pani Pearson.” Przybyła z grupą policjantów do Ryana, który siedział przy biurku. Okazało się, że panna Pearson miała zaplanowaną podróż do Maroka, która miała rozpocząć się za trzydzieści minut. „Ponieważ USA nie mają umowy o ekstradycji z rządem Maroka, musimy ją
zatrzymać przed wylotem!” detektyw Bradshaw odmówił Ryanowi towarzyszenia w akcji, ponieważ był cywilem. Ryan jednak nie posłuchał. „Policja!” – krzyknął detektyw Bradshaw, zbliżając się do bramki. „Proszę nas przepuścić!” Rozeszli się natychmiast i zaczęli przesz
ukiwać pasażerów. „Jest tam! Kobieta w białej bluzce i czarnych włosach!” powiedział detektyw Bradshaw. „Wysiądź z kolejki i podnieś ręce do góry!” Kiedy panna Pearson odwróciła się, uśmiech Ryana zniknął, mimo że cieszył się, że ją złapano. To nie była panna Pearson. Przez kilka godzin policja jej szukała, ale panna Pearson zniknęła. Ryan musiał zacząć od nowa. Miał jednak przeczucie, że Arnold wciąż żyje. Ryan wiedział, że w domu matki nie ma figurek. Jego ojciec musiał zabrać je ze sobą, gdziekolwiek się udał. Ryan
znalazł właściciela trzeciej figurki w internecie i udał się do niego. Wskazując na figurkę, powiedział: „Więc… ile za nią chcesz?” „750 000 dolarów,” powiedział pan Frederick, kolekcjoner. „To znacznie więcej niż rynkowa wartość pracy tego artysty, panie.” „To nie kupuj,” odpowiedział Ryan. „Pan młody, cena nie podlega negocjacji.” Ryan poprosił o więcej czasu, by zebrać pieniądze, ponieważ musiał to mieć. Wrócił do pojazdu, zadzwonił do pana Stevensa i powiedział, że chce sprzedać udziały w firmie za 750 000 dolarów. „Ale wtedy nie będziesz miał kontrolującego pakietu w firmie, Ryan!” odpowiedział pan Stevens. Ryan odpowiedział: „Rozumiem, panie Stevens, ale to pilne.” „Natychmiast potrzebuję gotówki, ale jeśli mam rację, będę mógł odkupić te udziały w ciągu
tygodnia.” „Ryan,” pan Stevens powiedział w końcu spokojnym głosem, „jako ważny udziałowiec i prawnik firmy, uważam, że powinienem powstrzymać się od zadawania pytań, dlaczego potrzebujesz takiej sumy pieniędzy w tak krótkim czasie.” „Jako długoletni przyjaciel rodziny,” dodał pan Stevens, „muszę wiedzieć, czy to ma coś wspólnego z podejrzeniem, które podzieliłem się z tobą na temat panny Pearson.” „W pewnym sensie tak,” odpowiedział Ryan. Pan Stevens westchnął. Ponadto, ona zniknęła – nie pojawiła się w pracy dzisiaj, a jej numer telefonu nie działa. Wyślę ci pieniądze jak najszybciej; lepiej, żebym nie pytał o szczegóły. Ryan spieszył się do pana Fredericka, gdy tylko dowiedział się, że pieniądze są już na jego koncie. Zatrzymał starszego mężczyznę, który narzekał, że figurka była jedyną dostępną częścią
zestawu i dlatego jej cena była wyższa niż rynkowa. „Zgadzam się na 750 000 dolarów, które zażądałeś, proszę pana, natychmiast.” „Pan Frederick, czy nie jesteś człowiekiem słowa?” W końcu pan Frederick zgodził się sprzedać statuę. Ryan był gotowy przejść do kolejnego etapu. Zanim wrócił do domu matki, zatrzymał się na chwilę i zadzwonił do kilku osób z samochodu. „Gdzie ty byłeś, Ryan?” zapytała jego matka. „Dom jest pusty, kiedy wracam ze szpitala, a biedna Bella naprawdę się nudzi. Prawie cię nie widziałam od pogrzebu, a twój pies tęskni za tobą. Nie mogłam jej zająć wystarczająco.” Odpowiedział: „Przepraszam, mamo.” „Po prostu miej wiarę, że to, co robię, jest
bardzo ważne. I to skończy się już niedługo.” Ryan stał za kolumną, patrząc na tłum w głównym obszarze aukcyjnym. Kolejną rzeczą wystawioną na aukcji była figurka, którą kupił. Podest został przeniesiony na przód, a on ją obserwował. Liczba uczestników zmniejszyła się do dwóch, a cena rosła. Jeden to wysoki, siwy mężczyzna w niebieskim garniturze, drugi to otyły mężczyzna z dużym nosem. Jego ojca wśród nich nie było. Aby upewnić się, że jego ojciec, gdziekolwiek jest, będzie świadomy, że figurka jest dzisiaj wystawiona na sprzedaż, Ryan osobiście zapłacił za wiele ogłoszeń i domagał się anonimowości. „600 000 dolarów po raz pierwszy,” mówił licytator, a serce Ryana opadło. Oprócz utraty swojej przynęty i
szansy na odnalezienie ojca, obawiał się, że straci dużo pieniędzy na figurce. Dźwięk głosu jego ojca sprawił, że Ryan przeszył dreszcz. Patrzył w niedowierzaniu, jak Arnold wstaje z krzesła blisko tylnej części sali aukcyjnej i zdejmował szeroki kapelusz. „1 milion dolarów po raz pierwszy… po raz drugi… sprzedane dla mężczyzny w beżowym płaszczu!” Aukcjoner opuścił młotek. Arnold szybko założył kapelusz z powrotem i ruszył ku wyjściu. Ryan pośpiesznie pobiegł dookoła sali i stanął mu na drodze. Wtedy detektyw Bradshaw podszedł i założył Arnoldowi kajdanki. „Ryan?” Arnold zmarszczył brwi. „Zdradziłeś mnie! To była pułapka.” „Tato, nie udawaj, że cię zdradziłem! To ty oszukałeś swojego partnera i upozorowałeś
śmierć, by uciec z nią!” Ryan syknął. „Mężczyzna powinien postępować moralnie, a nie kierować się własnym interesem. Nauczyłem się tego od ciebie, tato. Przykro mi, że nie potrafiłeś żyć według własnych wartości, ale mam nadzieję, że rozumiesz, że to ostatecznie doprowadziło do twojej zguby.” Ryan otrzymał zapewnienie od detektywa Bradshawa, że panna Pearson zostanie również wkrótce zatrzymana. Arnold został zabrany do radiowozu.
