Ashton zaproponował, abyśmy zamieszkali razem po kilku miesiącach randkowania. Przez lata dzieliliśmy wszystko po równo, aż Lana zorientowała się, że Ashton przez cały czas kłamał. „To będzie fantastyczne. Ma sens, żebyśmy razem mieszkali, ponieważ oboje niedawno ukończyliśmy studia. Dzielimy wydatki równo i oboje korzystamy,” powiedział Ashton. Po ośmiu miesiącach randkowania Lana nie była pewna, czy to dobry
pomysł, aby zamieszkać razem. „Nie jestem pewna, Ashton. To poważne zobowiązanie. Oboje dopiero co skończyliśmy szkołę,” zauważyła Lana nerwowo. „Cóż, to jedyny sposób, aby przenieść się do miasta i pracować razem. Mam już trochę pieniędzy na kaucję i inne wydatki. Jeśli pozwolisz, znajdę mieszkanie i załatwię wszystkie szczegóły,” błagał Ashton, aby Lana się zgodziła. „Dobrze, zgadzam się. Biorąc pod uwagę, jak drogie stało się życie w mieście, to ma sens. Będzie dobrze, jeśli
znajdziemy pracę,” w końcu się zgodziła. Ashton znalazł mieszkanie szybciej, niż Lana się spodziewała, po przeprowadzce do miasta. Po kilku tygodniach, kiedy wszystko zorganizował, Lana spakowała swoje rzeczy i przeprowadziła się do niego. Sprawiedliwe wydawało się dzielenie czynszu równo. „Możesz mi dać pieniądze na czynsz. Kiedy o to zapytała, Ashton powiedział: „Prześlę to bezpośrednio z mojego konta do wynajmującego.” Czy to obejmuje coś takiego jak
media? Jak sprawy z Wi-Fi? Lana się zastanawiała. „A może zapłacimy za Wi-Fi z twojego konta?” zaproponował Ashton. Ponieważ Ashton kontrolował tak wiele, Lana od razu się zgodziła, ale chciała również pomóc. Przez kilka lat ta sytuacja była idealna, aż Lana postanowiła zamieszkać z Ashtonem i przestać wynajmować. Ale przedtem musieli porozmawiać o przyszłości. „Mieszkamy razem od kilku lat, kochanie. Myślisz, że pójdziemy dalej?” Pewnie, Lana. Jednak Ashton dodał szczerze: „Nie byłem pewien, czy chcesz się
wkrótce pobrać.” „Cóż… Nigdy specjalnie nie interesowały mnie śluby. Moglibyśmy mieć coś skromnego. Ale zapytałam, ponieważ sądziłam, że może nadszedł czas, aby pomyśleć o zakupie domu,” powiedziała Lana. „Mam dość płacenia czynszu co miesiąc. Chciałabym, aby te pieniądze szły na kredyt hipoteczny.” „To brzmi jak bardzo mądry pomysł. Ale z nagłym wahaniem Ashton powiedział: „Nie jestem pewien, czy zaoszczędziliśmy wystarczająco na wkład własny.” Tak, wiem o tym. Lana powiedziała: „Chciałam,
żebyśmy zaczęli myśleć o wspólnym postępie, chociaż mam trochę oszczędności.” „Masz rację. Kiedy Lana ponownie poruszała temat, Ashton odwracał jej uwagę innymi rzeczami. „Zaplanujmy to,” powiedział. Lana zaczęła rozważać, że może nie jest zainteresowany małżeństwem ani kupnem domu z nią. Pewnego dnia Ashton zaprosił ją do ich ulubionej włoskiej restauracji na kolację, podczas gdy Lana sprzątała w ich pokoju. Od momentu przeprowadzki jedli tam lub zamawiali jedzenie
każdą sobotę. To była słodka tradycja. Lana nagle zauważyła, że Ashton zostawił kilka swoich dokumentów pomieszanych w szafce. Po ich podniesieniu zaczęła je organizować w jego teczce. To była jego sprawa, a ona nigdy nie widziała, co tam trzymał. Wtedy zobaczyła, że na jednym z dokumentów widnieje adres ich mieszkania. Czy to jest umowa wynajmu? Pomyślała Lana. Z ciekawością przyjrzała się bliżej. Jednak nie była to umowa, jakiej się spodziewała. Obok imienia Ashtona było napisane „Właściciel”. Mimo że nie miała dużej wiedzy na temat tytułów własności i
aktów, dokumenty wskazywały, że Ashton był właścicielem mieszkania. Przez wszystkie te lata kłamał mi! Lana była przerażona. A jak wydawał pieniądze, które mu dawałam na „czynsz”? „Jestem, kochanie! Dziś obiad pachnie wspaniale!” krzyknął Ashton z kuchni. Miała ochotę wrzeszczeć na niego i wejść do salonu. Jednak lepiej było najpierw zachować spokój. „Ashton, co to jest? Czy ty jesteś właścicielem tego mieszkania?” Z pytaniem trzymając dokumenty, zapytała Lana. Spojrzenie Ashtona się rozszerzyło. W próbując odwrócić uwagę, powiedział: „Co robisz
przeszukując moje rzeczy?” „Nie. Nie zmieniaj tematu. Jesteś właścicielem, a to jest oczywiście dokument własności. Teraz powiedz mi prawdę!” powiedziała Lana, nie mogąc już dłużej zachować spokoju. „Dobrze, Lana. Spokojnie. To nie jest takie straszne. „Tak, jestem właścicielem mieszkania,” zaczął Ashton, ale nie dokończył. „A co z czynszem, który płaciłam?” zapytała Lana, sfrustrowana. „Spłaciłem moją hipotekę z tego. Dobrze, posłuchaj. Po ukończeniu studiów moi rodzice zauważyli tę wspaniałą okazję i dali mi pieniądze na wkład
własny. Jednak hipoteka na to mieszkanie przewyższyłaby moją pierwszą pensję,” powiedział Ashton. „Kłamałeś przez lata?” zapytała Lana lodowato. „Nie jest to wielka sprawa, ale tak. Zachowujesz się, jakbyś wynajmowała ode mnie,” wytłumaczył Ashton. „Jednak czynsz byłby droższy niż hipoteka. Wszystko jest 'podzielone’ na pół. Czy płaciłeś 1600 dolarów miesięcznie za swoją hipotekę?” zapytała Lana. „Cóż, nie. Hipoteka była nieco wyższa niż to, co płaciłaś w czynszu,” przyznał Ashton. „Przepraszam, Lana. Jest mi bardzo przykro. Jeśli dowiedziałabyś się, że jestem właścicielem tego domu, nie myślałem, że byś się
zgodziła.” „KŁAMAŁEŚ DO MNIE!” krzyknęła, płacząc. „Gdybyśmy naprawdę dzielili wszystko po równo, mogłabym zaoszczędzić mnóstwo pieniędzy. A nie! Od lat zmuszałeś mnie do pokrywania całej twojej hipoteki! Jak wydałeś swoje pieniądze?” Ashton odpowiedział: „Oszczędzałem je.” „Masz na myśli dla siebie? Nie obchodzi cię o mnie. Porozmawiam z prawnikiem! Pozwę cię do sądu! Ale najpierw odchodzę!” Lana zaczęła się pakować i krzyczeć. „Proszę. Przeleję ci pieniądze. Nie odchodź, proszę. Kocham cię. Bierzemy ślub!”
błagał Ashton. „Do widzenia, Ashton. To, co robisz w swoim życiu, nie ma dla mnie znaczenia,” odpowiedziała Lana. „Wrócę zaraz po resztę swoich rzeczy.” Po odejściu udała się do motelu. Lana ostatecznie znalazła świetne mieszkanie w pobliżu. Przynajmniej nikt jej nie oszuka, nawet jeśli nie jest tak duże jak mieszkanie Ashtona. W rzeczywistości nie chciała od niego niczego, nawet jeśli groziła mu pozwem. Chciała zakończyć związek i iść dalej. Lana konsekwentnie odrzucała wezwania Ashtona
błagającego ją o powrót. W końcu przestał dzwonić. Jednak pewnego dnia aplikacja bankowa Lany powiadomiła ją o wpłacie kilku tysięcy dolarów. Wygląda na to, że Ashton zwrócił jej rzeczy, które mogłaby zatrzymać, gdyby naprawdę osiągnęli kompromis. Było za późno , ale to był miły gest. Lana posunęła się naprzód i zostawiła go za sobą.
