Kiedy matka zauważyła innego chłopca w szkole, który wyglądał identycznie jak jej syn, stała tam oszołomiona. Zaczęła drążyć głębiej i odkryła coś szokującego. W swoim małżeństwie, Dr. Samantha Darcey doświadczyła wielu trudności. Jej życie zaczęło się dobrze. Była bystrym dzieckiem, które zawsze zdobywało pierwsze miejsce w klasie w szkole podstawowej. W szkole średniej i na studiach utrzymywała swoją akademicką doskonałość. Dlatego nie było zaskoczeniem, kiedy otrzymała stypendium na Yale. Ukończyła medycynę na szczycie swojej klasy po latach poświęcenia i sukcesów. Samantha była uwielbiana przez swoich pacjentów i współpracowników jako ortopeda. Wiele osób lubiło ją, ponieważ miała talent do upraszczania trudnych spraw. Choć jej
praca układała się dobrze, napotykała trudności w swoim małżeństwie. Poznała Luke’a Charmed’a na Yale i po raz pierwszy wyszła za niego za mąż. Zawsze chciała być z nim, ponieważ było coś, co ją w nim fascynowało. To uczucie było wzajemne. Ich miłość do siebie była niezaprzeczalna. W związku z tym ich małżeństwo nie było szokujące. Ich ceremonia ślubna przypominała karnawał, była pełna przyjaciół i bliskich. Luke i Samantha byli małżeństwem od sześciu lat, ale nie mieli jeszcze dziecka. Na początku nie miało to znaczenia, ale z biegiem czasu Luke stał się wściekły z tego
powodu. Wpadł w szaleństwo, gdy lekarz oznajmił im, że Samantha nie może mieć dzieci. Nie zgadzał się na sugestię Samanthy, by spróbować innych metod. Po ogłoszeniu diagnozy przestali ze sobą rozmawiać, a Luke złożył pozew o rozwód trzy miesiące później. Pomimo złamanego serca, Samantha zachowała optymizm. Trzy lata później zakochała się na nowo. Poznała Jeremy’ego Millera, fotografa, podczas konferencji medycznej. Od razu się zaprzyjaźnili i zaczęli się spotykać krótko po pierwszym spotkaniu. Samantha dowiedziała się, że Jeremy ma ośmioletniego syna, Briana. Zbliżyła się do Briana bardzo szybko i stworzyli piękną relację. Za każdym razem, gdy spędzała czas w domu Jeremy’ego, zawsze
odprowadzała go do szkoły. Kochała go jeszcze bardziej, kiedy Jeremy powiedział jej, że matka Briana zmarła podczas porodu. Sześć miesięcy po tym, jak zaczęli się spotykać, Jeremy i Samantha wzięli ślub. Ich ceremonia była bardziej kameralna i osobista niż ślub Samanthy z Lukiem. Po ślubie wszystko układało się dobrze w małżeństwie Jeremy’ego i Samanthy. Obecność Briana sprawiała, że ich związek stawał się coraz bardziej interesujący. Jeremy czuł się szczęśliwy, że poślubił swoją żonę i cenił sobie relację swojego syna z nią. Kiedy byli małżeństwem, czuł, że nie mógł powiedzieć jej nic, co ukrywał przed nią na początku, z obawy o utratę jej. Samantha przygotowywała wszystko na radosny okres świąteczny, który szybko nadszedł. Jako dziecko
kochała święta i chciała, aby Brian miał wyjątkowy czas. Odprowadzanie go do szkoły na jarmark bożonarodzeniowy stało się jej rutyną. Z radością patrzyła, jak wchodzi do hali, po tym jak kupiła mu wyjątkowy strój na tę okazję. Gdy odwróciła się, zauważyła innego chłopca, który wyglądał jak Brian. Choć ich ciała i cechy twarzy były podobne, chód drugiego chłopca był słabszy. Za drugim chłopcem stała starsza kobieta z siwymi włosami. Samantha pomyślała o zapytaniu kobiety o chłopca, ale się powstrzymała. Po chwili jednak zagadnęła kobietę: „Dzień dobry, przepraszam, że przeszkadzam, ale
pana chłopiec wygląda identycznie jak mój i zastanawiam się, czy to tylko przypadek?” „Hmmmm,” pomruknęła starsza pani. „Masz chwilę? To będzie długa rozmowa.” Samantha udała się z nią do pobliskiej kawiarni. Kobieta, którą poznała, miała na imię Meghan Louis. Powiedziała, że chłopiec, którego Samantha widziała, to jej wnuk. Kobieta kontynuowała: „Jego imię to Anderson, a on urodził się jako bliźniak.” Kiedy Samantha usłyszała słowa tej kobiety, przyłożyła dłonie do ust i westchnęła z zaskoczenia. Meghan uspokoiła ją i opowiedziała więcej szczegółów. Powiedziała, że matka Andersona zmarła podczas porodu, rodząc jego i drugiego syna. Dodatkowo Anderson miał wady wrodzone (kulawił, ponieważ jedna noga była krótsza od drugiej), podczas gdy drugi chłopiec był
zupełnie zdrowy. Jeremy był ojcem Andersona, wyjawiła Meghan. Po tym, jak dowiedział się, że jego żona zmarła przy porodzie, a jeden z synów miał problem, zabrał zdrowego chłopca, Briana, i zostawił Andersona. Jeremy wychował Briana, zdrowego chłopca, a Anderson został całkowicie zapomniany. Od tego czasu Meghan wychowywała Andersona przez adopcję. Oczy Samanthy napełniły się łzami, kiedy Meghan skończyła swoją opowieść. Trudno było jej uwierzyć, jak okrutny był Jeremy, była zdruzgotana. Po jarmarku bożonarodzeniowym ruszyła w stronę Andersona i mocno go przytuliła. Powiedziała chłopcom, że są braćmi bliźniakami, i przedstawiła Briana Andersonowi. Samantha była wstrząśnięta i
powiedziała Jeremy’emu, że jest okrutnym człowiekiem, kiedy wróciła do domu. On był zdezorientowany, ale płakał na podłodze, kiedy opowiedziała mu całą historię. Zawsze chciał jej to powiedzieć, ale bał się, że ją straci, dlatego nie mógł tego zrobić. Jego stare demony powróciły. Jeremy obiecał nawiązać kontakt z Andersonem i ponownie się z nim połączyć. Samantha jednak powiedziała, że nie może kontynuować tego małżeństwa. „Jak mogłeś traktować w ten sposób małego chłopca? Dziecko swojej żony, która zginęła przy porodzie!” – zapytała Jeremy’ego. „Jeremy, ach! Jesteś okrutny. Małżeństwo się kończy! Pożegnaj się!” – powiedziała. Samantha dotrzymała swojej obietnicy i rozwiodła się. Jednak dalej
utrzymywała kontakt z Andersonem i Brianem. Dzięki swojej wiedzy medycznej i rehabilitacji fizycznej, nawiązała z Andersonem bliską więź i pomogła mu pokonać jego kulawiznę. Tymczasem Jeremy, bardzo skruszony, odwiedził swojego porzuconego syna i przeprosił go oraz Meghan. Opowiedział chłopcom o ich matce i przedstawił Andersona Brianowi. Samantha nie wróciła do Jeremy’ego, lecz poświęciła swoje życie wychowywaniu jego chłopców, których adoptowała jako własnych. Bycie z chłopcami sprawiało jej radość, a ona sama prowadziła szczęśliwe życie.
