Kristi opiekowała się bogatą parą biznesową, która była ze sobą bardzo blisko. Z przerażeniem dowiedziała się następnego dnia, że jej matka jest zaręczona z tym samym mężczyzną. Kristi nie miała pojęcia, co właśnie zamierza uwolnić, ale wiedziała, że musi coś zrobić. Dobrze ubrana w swój nieskazitelny uniform stewardessy, Kristi przeszła przez przejście, z gracją typową dla jej pracy, wysoko nad chmurami, w sekcji biznesowej samolotu. Odwiedziła parę, która była całkowicie pochłonięta sobą, zasiadając przy oknie. Oczy
kobiety błyszczały jak fajerwerki, kiedy mężczyzna w starannie dopasowanym garniturze wręczył jej małe, aksamitne pudełeczko. Delikatny naszyjnik błyszczał, gdy go rozpakowywał, a kamienie rozsypały się po siedzeniach, mieniąc się kolorami tęczy. Kristi zatrzymała się na moment, jej oczy rozszerzyły się z zaskoczenia. Z entuzjazmem w głosie mężczyzna szepnął do swojej towarzyszki: „Czy mogę, moja piękna Isabello?” Kobieta skinęła głową i uniosła włosy, by mógł jej zapiąć naszyjnik, jej policzki zarumieniły się. Kobieta uśmiechnęła się ciepło do Kristi. „Piękny kolor szminki,” zauważyła. Kristi dotknęła warg, zaskoczona i lekko zakłopotana. „Dziękuję, to mój ulubiony,”
wymamrotała, próbując ukryć, że została przyłapana na podglądaniu. Mężczyzna dał Kristi hojny napiwek, uśmiechając się szeroko. Z szczerą uwagą dodał: „Dziękujemy, że sprawiłaś, że ta podróż była wyjątkowa.” Kristi odpowiedziała: „Cieszcie się podróżą razem,” jej serce na moment zadrżało, przypominając sobie szczęście tej pary. Kristi zgodziła się odwiedzić swoją matkę następnego dnia, bo to był jedyny dzień wolny w tym tygodniu. Kiedy przyszła, starsza pani wzięła ją pod rękę i przedstawiła swojego nowego narzeczonego, Edwina. Okazało się, że to ten sam mężczyzna, którego spotkała w samolocie, wręczający kobiecie piękną biżuterię. Kristi zamarła z niedowierzaniem, ale starała się zachować spokój. „Kristi, miło cię poznać,” powiedział Edwin, wyciągając rękę, jakby nigdy się nie spotkali, i
kontynuował: „Twoja mama dużo mi o tobie opowiadała.” Kristi odpowiedziała: „Miło mi cię poznać,” dla dobra matki. Po chwili Edwin zajął się gotowaniem w kuchni, przygotowując kolację z wprawą doświadczonego kucharza. „To mój sposób na okazanie troski,” dodał, podając jedzenie. Podczas posiłku zabawiał ich opowieściami o swoich podróżach, ale kiedy Kristi zapytała go o jego przeszłość, odpowiedział jedynie niejasno. Kristi nie wiedziała, co powinna powiedzieć matce, co tylko pogłębiało jej niepokój. Czy może się myli? Kristi postanowiła zabrać matkę na świeże powietrze po kolacji, mając nadzieję, że chłodny wiatr na patio pomoże jej się uspokoić. „Mamo, co tak naprawdę wiesz o Edwinie?” zapytała ostrożnie. „Jest niesamowity. Syn miliardera, tycoona
diamentowego. Pokaże mi takie wspaniałe życie,” odpowiedziała matka, a jej oczy zabłysły. „Bierzemy ślub za kilka dni!” „Mamo, wiem, że to zabrzmi dziwnie, ale przysięgam, widziałam go na ostatnim locie z inną kobietą, a teraz nagle jest z tobą i bierze ślub,” powiedziała Kristi. Matka zmarszczyła brwi. „Dlaczego kłamiesz? Nie potrafisz cieszyć się ze mnie? Edwin mnie kocha. Chyba nie chcesz, żebym po śmierci twojego ojca znalazła kogoś innego.” „To nie o to chodzi! Jego szybkie działania wydają się dziwne, prawda?” Kristi nie wytrzymała. „Dziwne? To romantyczne! Nie jesteś wystarczająco dojrzała, by to zrozumieć. Edwin to prawdziwa miłość,” odpowiedziała matka, potrząsając głową. Kristi westchnęła. „Proszę, zastanów się nad tym, mamo. Może on jest oszustem. Na pokładzie
samolotu zachowuje się jak Casanova.” „Oszuści? To absurd, Kristi,” odpowiedziała matka, broniąc Edwina. „On jest porządnym człowiekiem.” Zdesperowana, by pomóc jej zrozumieć, Kristi dodała: „Po prostu nie chcę, żebyś straciła wszystko dla faceta, którego ledwo znamy.” W tym momencie Edwin pojawił się z piwami. „Panie, wypijmy za zdrowie,” powiedział, a matka na chwilę się usprawiedliwiła. Kiedy zostali sami, Kristi nie mogła już dłużej wytrzymać. Spojrzała na Edwina gniewnym wzrokiem i wykrzyczała: „Jak możesz manipulować uczuciami mojej matki?” Edwin zatrzymał uśmiech. „Kristi, chcę tylko, żeby twoja mama była szczęśliwa. Nie musisz być wrogo nastawiona.” Kristi rzuciła na niego kieliszek wina. „Widzę cię, nawet jeśli myślisz, że jesteś sprytny. Nie pozwolę ci skrzywdzić mojej matki.” „Jesteś
oszustem!” Kiedy matka weszła, zobaczyła, jak kawałek pomarańczy z kieliszka leje się na twarz Edwina. Jej oczy się powiększyły. „Jak mogłaś, Kristi? Przepraszam cię, Edwin,” powiedziała. „W porządku,” odpowiedział Edwin. „Nie pozwólmy, żeby to zepsuło nasz wieczór.” Gdy matka zajmowała się oszustem, gniew Kristi rósł. Zrozumiała, że tego wieczoru nie wygra. Wiedziała, że aby chronić matkę, musi pokazać prawdziwy charakter Edwina. Będzie to wymagało czasu. Kiedy zobaczyła Edwina… i Isabellę podczas lotu, przypomniała sobie istotny szczegół. Kristi zebrała się na odwagę i stanęła przed biurem linii lotniczych. Miła agentka przywitała ją przy drzwiach. „Dzień dobry! W czym mogę pomóc?” „Muszę zobaczyć listę pasażerów z mojego ostatniego lotu,” powiedziała Kristi, nieco się jąkając. „To bardzo ważne.” „To poufna informacja,” odpowiedziała z zamyśleniem przedstawicielka. „Mogę zapytać,
czemu jest pani to potrzebna?” „Jeden z pasażerów zostawił coś cennego,” powiedziała Kristi, starając się ukryć swoje zakłopotanie. „Chciałabym pomóc to zwrócić.”
Agent poprowadził Kristi do prywatnego biura i powiedział: „W porządku, nie mogę pokazać ci listy, ale mogę pomóc, jeśli podasz więcej szczegółów.” Po zajęciu miejsc Kristi powiedziała, że Isabella, jedna z pasażerek, zgubiła swoje klejnoty i rozmawiała o tym z nimi podczas wychodzenia. Agent potwierdził, że zgłoszenie o zgubionym przedmiocie Isabella zostało wysłane do działu Lost & Found, który rzeczywiście odnalazł biżuterię. „Czy mogę oddać ją jej samodzielnie?” – zapytała Kristi. „Od kogoś, kto był na locie, to może mieć większe znaczenie,” zapytała. Biżuteria i dane kontaktowe
Isabella zostały wysłane do Kristi po podpisaniu przez nią formularza zwolnienia. Zadzwoniła do dziwnej kobiety i umówiła spotkanie na następny dzień w holu hotelowym. W ładnej kawiarni hotelowej Kristi podeszła do Isabelli, tej samej kobiety, w której Edwin się zakochał podczas swojej ostatniej podróży, i została natychmiast rozpoznana. „Byłaś stewardessą podczas mojej ostatniej podróży, prawda?” – zapytała Isabella zaskoczona. „Tak, to byłam ja. Świat jest mały.” Kristi od razu zaczęła mówić wszystko, co wiedziała, w tym o Edwinie i swoich obawach. Młoda kobieta skrzywiła się, wyraźnie zirytowana. „Wiedziałam, że coś jest nie tak. Edwin poprosił mnie o sporą kwotę na pilną potrzebę. Ufałam mu i miałam spotkać się z nim,
żeby mu ją dać.” To była ich okazja, by go złapać, poinformowała ją Kristi. „Stworzymy sytuację, żeby go uwięzić. Wszystko będzie nagrane.” Miała zamiar przebrać się, żeby nie rozpoznał jej. Isabella zgodziła się, a przez następną godzinę opracowywały plan, zwracając uwagę na każdy szczegół i możliwą reakcję Edwina. Kristi czuła się zdenerwowana, ale zdecydowana, gdy wychodziła z kawiarni. Miały plan, i razem miały uratować jej matkę. Młoda kobieta obracała kieliszek wina, czekając w przyciemnionym, eleganckim restauracyjnym wnętrzu, gdzie Isabella umówiła się na spotkanie z Edwinem i miała mu przekazać żądaną sumę pieniędzy. Edwin pewnym krokiem wszedł do restauracji i powitał Isabellę, podczas gdy Kristi, przebrana za kelnerkę, obserwowała z drugiej strony sali. Usiadł i powiedział: „Przepraszam, że
musiałem cię czekać, Isabella, moja droga.” Isabella świetnie odegrała swoją rolę, gdy Kristi podeszła do ich stolika, by przyjąć zamówienie, polecając, by zamówili czerwone wino na uczczenie okazji. „Świetny wybór,” powiedział Edwin, patrząc wciąż na Isabellę. Kristi czuła, jak puls jej przyspiesza z każdym krokiem, gdy spieszyła się, by przynieść wino. Edwin odpowiedział: „To wszystko, dziękuję,” rzucając tylko jedno spojrzenie w stronę Kristi. Wiedza o jej tożsamości nie wystarczała. Jego uwaga szybko wróciła do jej rozmówczyni. Kiedy wypili wino, Isabella zaproponowała, że zamiast pieniędzy, oferuje mu bardziej materialny prezent, jak biżuterię, ponieważ on podarował jej diamenty. Edwin, zaciekawiony, wyjął telefon, by pokazać jej różne możliwości, w tym luksusowe ubrania i zegarki takich marek jak Rolex i Cartier. Kristi
dostrzegła swoją szansę, gdy tylko jego telefon znalazł się na stole. Przewróciła trochę wina na koszulę Edwina, udając, że przelewa wino do kieliszków. „Cholera! Moje ubranie!” krzyknął, wstając w złości. „Edwin, to tylko wypadek. Nie róbmy sceny,” uspokajała go Isabella, subtelnie kiwając głową do Kristi. Kristi przeprosiła serdecznie i szybko wyszła, mówiąc, że musi przynieść serwetki i sodę. W tym chaosie wymieniła telefon Edwina na zrobiony na szybko atrapę i pobiegła do łazienki, by sprawdzić prawdziwy. Kristi spędziła kilka minut, przeszukując telefon, aż znalazła aktywną stronę randkową Edwina i ujrzała uroczyste wiadomości, które przypominały te, które pisał do jej matki. To nie były niepodważalne dowody, na które liczyła, ale nadal były niepokojące. W desperacji postanowiła napisać wiadomość.
Zaskoczył ją jednak dźwięk pukania. „Wiem, że masz mój telefon! Wyjdź natychmiast!” krzyknął Edwin. „Dzwonię na policję!” – powiedział pewnym, nerwowym głosem. Kristi stała z bijącym sercem i telefonem w ręku. Otworzyła drzwi kabiny i stanęła twarzą w twarz z Edwinem, gotowa na konfrontację. Kristi unikała jego ręki, gdy próbował wyrwać jej telefon. Z plecami opartymi o zimną ścianę łazienki ostrzegła go: „Zostań z daleka!” „Oddaj mi mój telefon, albo pożałujesz!” – zawołał, wyciągając rękę w jej stronę, cornerując ją. Kristi krzyknęła, przygotowując się na to, co wydarzy się dalej i modląc się, by ktoś jej pomógł. Kristi siedziała w chłodnym blasku fluorescencyjnych świateł na
sterylnej policji. Surowy funkcjonariusz powiedział: „Masz szczęście, że pan Edwin nie złożył oskarżenia. Pomyśl o tym jako o twoim jedynym ostrzeżeniu.” Kristi cicho skinęła głową. „Myślałam, że robię to, co słuszne.” Oficer odparł: „Dobre intencje nie zawsze prowadzą do dobrych działań” i odszedł. W tym momencie przez drzwi wpadła jej matka, z twarzą pełną smutku. „Kristi, to nie jest córka, którą wychowałam,” powiedziała ze wzburzeniem. „Mamo, próbowałam cię chronić przed Edwinem,” odpowiedziała Kristi, patrząc w dół. Matka, wściekła, odparła: „Chronić mnie, łamiąc prawo? Przesadziłaś.” Po chwili wkroczył policjant. „Pan Edwin złożył wniosek o zakaz kontaktu. Jakiekolwiek dalsze zachowanie skutkować będzie aresztowaniem.” Kristi zamknęła oczy, ale nie poczuła żadnego pocieszenia ze strony matki. „Nie chcę cię już widzieć. Zapamiętaj to.” Przed wyjściem starsza kobieta powiedziała: „Do
widzenia, Kristi.” Kristi siedziała przy hotelowym barze, w którym po raz pierwszy spotkała Isabellę. Isabella dosiadła się obok niej, sącząc mocny napój. „Wiem, co się stało. Przepraszam,” powiedziała, splatając dłonie na barze i wzdychając. Kristi odpowiedziała: „Dzięki,” uśmiechając się lekko. „Ale zanim wszystko poszło źle, zmieniłam hasło Edwina na stronie randkowej.” „To genialne,” powiedziała Isabella, zaciekawiona. „To nam się przyda. Musimy ostrzec inne kobiety.” Razem weszły na stronę randkową Edwina i wysłały kilka wiadomości ostrzegających jego przyszłe ofiary. Kristi zaśmiała się. „Uważaj na Edwina. To nie ten, za kogo się podaje.” Zdecydowanym tonem napisała: „Chroń swoje serce i portfel.” Gdy uświadomiły sobie, jak daleko ten facet jest gotów posunąć się, by wyłudzić pieniądze od kobiet, ich początkowa wesołość przerodziła się w cichą determinację. Isabella chwyciła
Kristi za rękę i wyłączyła laptopa późną nocą. „Pamiętaj, że to dopiero początek tego, co zaczęłyśmy tej nocy. Edwin nie ma pojęcia, co go czeka.” Czekał je wesele; to będzie niezapomniane wydarzenie. Gdy Edwin, ubrany w elegancki czarny garnitur, szykował się do ślubu z matką Kristi, kościół w mieście był zalany złotym światłem porannego słońca. Nie wiedział jednak, że to ostatni raz, kiedy uda mu się uciec z jego oszustwem Casanovy. Gdy ceremonia się zaczęła, Kristi obserwowała zza drzew, jej serce waliło jak szalone. Nagle pośród zgromadzonych rozległy się ciche szepty. Wkrótce kobiety, wszystkie ofiary Edwina, zaczęły wchodzić do kościoła, stukając obcasami. „Oszust!” – krzyknęła jedna z nich, ubrana w jaskrawoczerwony strój. Powaga
ceremonii została przerwana jej głosem. Edwin wzdrygnął się, gdy ją rozpoznał, a jego zdumienie szybko ustąpiło miejsca przerażeniu. Inne kobiety krzyczały: „To kłamca!” Kolejna dodała: „Nie ujdziesz nam na sucho!” Rozpoczął się chaos. Edwin został oblany kremem, gdy jedna z kobiet walnęła kawałkiem weselnego tortu w jego twarz. Zaczął uciekać wzdłuż ołtarza, ale potknął się o jednego z gości i wpadł do kwiatowej rabaty. Kobiety rzuciły się na niego, krzycząc oskarżenia i niszcząc torebki, buty i bukiety. Gdy w końcu pojawiła się policja, uspokoiła zebranie, wyprowadzając zrumienionego Edwina. W kościele zapanowała cisza, przerywana cichymi szeptami i sporadycznymi łkaniem. Gdy matka Kristi
wychodziła z kościoła z łzami na twarzy, Kristi wyszła z ukrycia. Potrząsnęła głową na widok matki, która wsiadła do samochodu. Jej matka była zbyt dumna, by przyznać się do błędu. Kristi jednak czekała, pozwalając jej przejść przez ten moment żalu. Tymczasem zapewniła, że Edwin poczuje pełną moc prawa.
