Po tym, jak Adam zaczął żyć samodzielnie, zaniedbał swoją matkę i nie widział jej przez lata. Kiedy pewnego dnia musiał udać się do jej domu, aby odzyskać jakieś dokumenty, odkrył, że dom jest opuszczony i w ruinach. Adam był wychowywany przez Dianę Evans, która samotnie się nim opiekowała. Mimo swoich trudności, bardzo starała się zapewnić mu wszystko i finansować jego edukację. Po ukończeniu szkoły średniej podjął decyzję o zapisaniu się na uniwersytet znajdujący się po drugiej stronie kraju. Diana była przygnębiona, ale cieszyła się, że Adam będzie mieszkał i studiował w Nowym Jorku, podczas gdy ona zostanie w Kalifornii. W pierwszych latach tam, kontaktował się z matką, kiedy tylko miał czas, i utrzymywali kontakt. W trakcie studiów licencjackich Diana nigdy nie miała okazji odwiedzić go w Nowym Jorku. Głównie rozmawiali przez telefon, a ich rozmowy z czasem stawały się coraz rzadsze, ale Diana wciąż bardzo je ceniła. Kiedy Adam miał ukończyć studia, zadzwonił do matki z zapytaniem, czy może przyjechać. „Cześć, mamo!” powiedział przez telefon. „Tak mi miło Cię słyszeć, Adam!” – odpowiedziała z radością. „Jak się masz?” zapytała. „Jestem OK, mamo! Za dwa tygodnie w końcu kończę studia, dlatego dzwonię. Czy mogłabyś przyjechać?” zapytał. Diana była zachwycona i już czuła, jak emocje się w niej gotują. Zrobi wszystko, by zobaczyć, jak jej ukochany syn odbiera dyplom. „Oczywiście, Adam. Będę tam. Nie przepuszczę tego! Jestem tak szczęśliwa!” – odpowiedziała, uśmiechając się.
Diana zakończyła rozmowę i zaczęła szukać biletów lotniczych do Nowego Jorku. Szybko odkryła, że nie ma wystarczająco dużo pieniędzy, by kupić Adamowi szczególny prezent na ukończenie studiów i bilet tam i z powrotem. Aby zarobić, postanowiła podjąć dodatkową pracę jako opiekunka do dzieci. By szybko zwiększyć swoje dochody, pracowała długo w godzinach nadliczbowych. Z radością kupiła bilet i poszła do sklepu, by kupić prezent dla Adama, gdy już uzbierała wystarczającą ilość pieniędzy. Po kilku minutach chodzenia po sklepie, Diana wybrała zegarek. Wiedziała, że każdy profesjonalista potrzebuje dobrego zegarka. „Proszę ładnie zapakować to wstążką. To prezent na ukończenie studiów mojego syna. Ukończył jeden z najlepszych uniwersytetów w Nowym Jorku!” powiedziała do ekspedientki. „To wspaniałe! Musisz być bardzo dumna!” – odpowiedziała sprzedawczyni, pakując zegarek. Kilka dni później Diana udała się do Nowego Jorku. Po tym, jak Adam odebrał ją z lotniska, pojechali na uczelnię, gdzie miała się odbyć ceremonia wręczenia dyplomów. Diana z radością wyciągnęła telefon i zaczęła robić zdjęcia. Nie mogła powstrzymać się od klaskania, gdy nadszedł czas, by Adam odebrał dyplom. „To mój syn!” – krzyknęła. Adam przywitał Dianę po ceremonii i mocno ją objął. „Och, synu, gratuluję!” – powiedziała, ściskając jego dłoń. „Dziękuję, mamo. To wszystko dzięki Tobie” – odpowiedział, uśmiechając się szeroko. „Chodźmy teraz na dobrą kolację” – dodał, a oni razem udali się na wyjście z uczelni. Adam i Diana spędzili miły wieczór w eleganckiej restauracji w Nowym Jorku. Początkowo Diana martwiła się o koszty, ale Adam przekonał ją, by nie przejmowała się tym. ”
Mamo, ja pracowałem na pół etatu podczas studiów. To ja zapraszam Cię na kolację. To mój prezent dla Ciebie. Dziękuję, że się mną opiekowałaś przez te wszystkie lata.” Diana popłakała się. Była naprawdę wdzięczna, że Adam stał się takim wspaniałym człowiekiem. „Jestem z Ciebie dumna, synu” – powiedziała, po czym dodała, „Mam dla Ciebie coś. Mam nadzieję, że Ci się spodoba, nawet jeśli to nic wielkiego.” Wyjęła pudełko z prezentem i wręczyła je Adamowi. Rozpakował je i powiedział: „Naprawdę nie musiałaś mi nic kupować, mamo.” Był zaskoczony, gdy okazało się, że to zegarek. „Mamo, to jest piękne!” – powiedział, uśmiechając się szeroko. „Dziękuję.” „Będę go nosił do pracy codziennie. Dzięki temu zawsze będziesz ze mną.” Tamtej nocy matka i syn rozmawiali, robili zdjęcia i po prostu cieszyli się widokami Nowego Jorku. Diana musiała wrócić do Kalifornii po kilku dniach spędzonych w Nowym Jorku. Nagle zorientowała się, że znów żyje sama. „Będziesz odwiedzał dom, Adam?” zapytała. „Postaram się, mamo. Nie wiem, kiedy to będzie, bo mam zaplanowane kilka rozmów kwalifikacyjnych, ale na pewno zadzwonię” – odpowiedział. Diana skinęła głową z zadowoleniem. Niestety, takie zapewnienia nie trwały długo. Adam kiedyś dzwonił do matki co drugi dzień, ale z czasem te rozmowy zaczęły się rzadziej zdarzać, aż całkowicie ustały. Diana zaczęła cierpieć z powodu depresji wywołanej samotnością i w jednej z ostatnich rozmów z jej synem przyznała:
„Straciłam dużo na wadze i nie mam apetytu.” „Mamo, musisz jeść!” – odpowiedział Adam, bagatelizując jej objawy, mówiąc: „Wychodź do sąsiadów, spaceruj po parku.” Adam czasami kontaktował się z matką, by zapytać, jak się czuje, ale te rozmowy stawały się coraz rzadsze, ponieważ był zbyt zajęty pracą na Wall Street i utrzymywaniem związku z dziewczyną-modelką. Pewnego dnia postanowił otworzyć własny biznes w Nowym Jorku. Potrzebował dokumentów z Kalifornii i nie mógł poprosić matki, by je wysłała. W ostatniej chwili przyleciał do domu, nie uprzedzając matki, i udał się do ich domu, ale to, co zobaczył, zaskoczyło go. Ich dom był zrujnowany i przykryty pajęczynami. Zielony trawnikiem wyglądał na zaniedbany przez lata, a płoty leżały na ziemi. Zajrzał do środka i zobaczył, że dom jest pusty, a jedynie niektóre meble zostały zniszczone. Adam próbował zadzwonić do matki, ale nie odbierała, więc poszedł do sąsiadów, by dowiedzieć się, co się stało. Zatrzymał się u ich długoletniego sąsiada. „Cześć, panie Green!” – przywitał się. „Adam? To ty?” zapytał. „Co tu robisz?
” „Gdzie jest moja mama?” z mieszaniną strachu i wyrzutów zapytał. „Pamiętasz huragan, który uderzył w Kalifornię kilka miesięcy temu? Nasze domy zostały poważnie uszkodzone. Twoja mama przeniosła się do domu opieki, ponieważ nie miała pieniędzy na naprawienie domu i nie chciała Cię obciążać.” „Co? Dlaczego nic o tym nie wiedziałem?” zapytał Adam zszokowany. „Gdzie jest jej dom opieki?” „Podam Ci adres.” Po szybkim podaniu adresu Adam natychmiast pojechał do domu opieki. Tam, w wózku inwalidzkim i osłabiona, zastał Dianę. Gdy ją zobaczył, wołając: „Mamo!” zaczął płakać. „Adam? Co ty tu robisz?” zapytała. „Naprawdę przepraszam, że nie dawałem Ci wystarczająco dużo uwagi, mamo.” Zgiął kolana przed wózkiem matki i powiedział: „Przepraszam, że nie byłem przy tobie, kiedy mnie najbardziej potrzebowałaś.” Adam płakał, czując się winny za to, że tak długo ignorował swoją matkę. „Nie rób tego, Adamie. Próbując wychować swojego syna,” powiedziała, „Wstań z tego miejsca.” Diana nie mogła przestać płakać, gdy trzymała go za kolana. Była poruszona i jednocześnie ulżona, że Adam tam był, prosząc o przebaczenie, bo myślała, że nigdy go już nie zobaczy. „Mamo, naprawdę przepraszam.” Potrząsnął głową i dodał: „Nie będziesz już nigdy więcej sama.” „Zamieszkam z Tobą i będę się Tobą opiekował,” powiedział. Adam dotrzymał swojego słowa. Kiedy ich stary dom został w końcu naprawiony, zabrał matkę z domu opieki. Zachęcił także swoją narzeczoną, by przeprowadzili się do nich i postanowił założyć swoją firmę w Kalifornii, a nie w Nowym Jorku. Trójka z nich mieszka razem szczęśliwie od tej pory. Para opiekowała się Dianą i dbała o jej szczęście. Diana pomagała Adamowi i jego dziewczynie w domu, gotując posiłki i zajmując się domowymi obowiązkami, gdy byli w pracy.
