Kiedy ojciec wraca dziesięć lat po tym, jak zostawił swoją małą córkę u swojej matki, by podróżować z nową żoną, jest zdumiony, odkrywając, że obie zniknęły. Kiedy Nicholas miał siedem lat, mąż Doris Dakkar ją opuścił, zostawiając ją jako samotną matkę, która musiała wychować swojego jedynego syna. Nie było to łatwe, ale Doris zdołała zapewnić swojemu dziecku wszystko, czego potrzebował, pracując na dwóch etatach. Miała wtedy trzydzieści lat. Nigdy nie przypuszczała, że w wieku
sześćdziesięciu lat znów będzie samotną matką. Jeszcze mniej myślała, że jej syn porzuci swoją córkę. Nigdy nie przyszło jej do głowy, że jest tak podobny do swojego ojca. Niestety, wspaniała żona Nicholasa, Sandra, zmarła, gdy ich córka Paige miała dziewięć lat. Doris wmówiła sobie, że Nicky zaczął spotykać się z Donną zaledwie kilka tygodni po śmierci Sandry, ponieważ czuł się samotny, a w ciągu sześciu miesięcy się ożenił. Doris martwiła się, że mała Paige, która kiedyś była żywiołową i pełną energii dziewczynką, stała się cicha, ale
przypisywała to śmierci jej matki. Przez jakiś czas nadal wierzyła, że jej syn jest dobrym człowiekiem. Samolubni ludzie nie przejmują się szczęściem innych. Latem, gdy Paige skończyła dziesięć lat, Nicholas poprosił Doris, czy mogłaby zająć się Paige przez trzy tygodnie, podczas gdy on i Donna pojadą sami na Alaskę. „Każda para potrzebuje czasu dla siebie, mamo” – powiedział Nicholas. „Ostatnio Paige była trudna… Jest zła na Donnę.” Zaskoczona Doris skinęła głową. „Dobrze, Nicky” –
powiedziała. „Myślę, że wszystkim trzem przydałaby się przerwa. Ale jeśli ci to nie przeszkadza, myślę, że Donna wiedziała, na co się decyduje. Wiedziała, że masz córkę. Dorosła kobieta powinna być w stanie poradzić sobie z bólem dziesięciolatki, która nadal przetwarza utratę matki i szybki ponowny ślub ojca.” Nicholas wykonał gest, który Doris znała, zaczerwienił się i nadął policzki. „Powinienem był wiedzieć, że staniesz po stronie Paige!” wybuchnął. „Donna mnie kocha, ona mnie uszczęśliwia i to jest wszystko, co mnie obchodzi.” „Myślałam, że ktoś
stanie po stronie Paige, i jestem zaskoczona, że nie jest to jej ojciec” – powiedziała Doris ostro. „A uczynienie swojej córki szczęśliwą powinno również ciebie uszczęśliwić!” Nicholas opuścił dom w gniewie, ale wrócił tydzień później z Paige i jej walizką, i wydawał się być swoim zwykłym, zadowolonym sobą. Przytulił Doris i czule pocałował Paige na pożegnanie. „Wrócę 27 sierpnia, mamo” – powiedział i wesoło pomachał, gdy odjechał. Minęło ponad dziesięć lat, zanim Doris i Paige znów go zobaczyły. Po 27 sierpnia nie było żadnego śladu
Nicholasa. Doris była w szoku, kiedy odkryła, że numer telefonu jej syna został wyłączony, gdy do niego zadzwoniła. Od momentu wyjazdu Nicholas nie rozmawiał z córką, choć czasami odpowiadał na jej wiadomości. Teraz wydawało się, że zniknął. Doris dowiedziała się, że Nicholas i Sandra sprzedali dom, który kupili. Uciekł. Nie mówiąc ani słowa ani nie dbając o dobro swojej córki, zostawił ją swojej starzejącej się matce. Doris usiadła z Paige i powiedziała: „Słuchaj, damy sobie radę. Nie musisz się martwić. Zadbam o ciebie. Jestem pewna, że twój ojciec pożałuje swoich działań, a ja
cię kocham, Paige.” Doris nie wiedziała, jak bardzo miała rację. Nicholas przyjechał do domu swojej matki dziesięć lat później. Dom nadal tam stał, ale wyglądał na zaniedbany i opuszczony. Okna były zasłonięte, a trawnik zarośnięty. Nicholas zapukał do drzwi sąsiadki swojej matki. Sąsiadka wahała się, czy podać mu nowy adres jego córki, bo była w szoku, że go widzi. Spojrzała na jego zardzewiały stary samochód i brudne ubrania. „Doris mieszka z Paige, która wyszła za mąż. Była najlepszą przyjaciółką swojej babci” – dodała chłodno. „Mam nadzieję, że nie oczekujesz takiego samego powitania jak syn marnotrawny.” „Po tym, co im zrobiłeś, na twoim miejscu spodziewałabym się
najgorszego.” Nicholas nie odpowiedział. Po prostu odwrócił się i odszedł. Wiedział, jak radzić sobie z matką, więc się nie martwił. Był zaskoczony, gdy dotarł na miejsce. Wyglądało na to, że jego matka i córka mieszkają w ogromnej, luksusowej rezydencji! Podszedł do drzwi i zadzwonił. Rozmawiał z umundurowanym służącym, który otworzył drzwi: „Proszę, pozwól mi porozmawiać z Doris lub Paige Dakkar.” Z kpiącym uśmiechem służący poprawił go: „Masz na myśli panią Dakkar lub panią Henderson, proszę pana.” Potem wprowadził go do dużego, eleganckiego salonu. Paige weszła kilka minut później. Patrzyła na niego spokojnie i bez skrępowania, a Nicholas zdał sobie sprawę, że
wścibska sąsiadka zadzwoniła, aby poinformować ich o jego przybyciu. Podszedł, aby objąć piękną kobietę, w którą wyrosła jego córka, i szepnął: „Paige, kochanie…” „Czego chcesz, tato?” zapytała, bez śladu złości w głosie. „Chciałem zobaczyć ciebie i babcię Doris, kochanie” – powiedział Nicholas, szeroko się uśmiechając. „Tęskniłem za wami tak bardzo…” W tym momencie weszła Doris. Ona również wydawała się spokojna i wyglądała znacznie młodziej niż wskazywał jej wiek. „Nicholas” – powiedziała. „Czego chcesz?” Twarz Nicholasa poczerwieniała. Szlochał: „Chciałem zobaczyć
swoją rodzinę.” „Miałem nadzieję na ciepłe powitanie!” „Opuściłeś mnie, tato” – powiedziała Paige chłodno. „Spodziewałeś się ciepła?” Nicholas zaszlochał: „Mamo?” „To nie ja… Donna. Obiecała, że mnie zostawi.” „Och!” – powiedziała Doris, uśmiechając się z pełnym zrozumieniem. „Ale teraz jesteś tu sam. Czy to znaczy, że Donna też jest spłukana?” Nicholas patrzył zazdrośnie na elegancki pokój. Odpowiedział zgorzkniale: „Nie wygląda na to, żebyście czegokolwiek potrzebowały!” „Pomyślałem, że moglibyście mi coś dać… Jestem bezrobotny i mam trudności…”
„Jestem zaskoczona, że masz czelność prosić nas o coś, tato” – powiedziała Paige. „Dałyśmy sobie radę, mimo że nas opuściłeś, gdy najbardziej cię potrzebowałyśmy. Teraz mamy wszystko, czego potrzebujemy, dzięki mojemu mężowi.” „Wciąż jestem twoim ojcem” – zawołał Nicholas ze złością. „Dla mnie jesteś nikim” – powiedziała, chwytając babcię za rękę. Oczy Doris były smutne i pełne łez, gdy spojrzała na Nicholasa. „Ale dla babci Doris ci pomogę.” Paige podeszła do delikatnego biurka w stylu Ludwika
XV i otworzyła szufladę. Włożyła trochę pieniędzy do koperty i wzięła klucze do starego domu. „Tu są klucze do starego domu. W kopercie jest 5 000 dolarów. Nie fatyguj się, żeby wracać, bo nie dostaniesz już ani centa.” Paige objęła ramieniem babcię i wyprowadziła ją z pokoju. Zanim Nicholas mógł wziąć jeden z oczywiście drogich przedmiotów, lokaj już po kilku sekundach wyprowadził go z domu. Nicholas siedział przez chwilę w swoim samochodzie, patrząc na wielki dom swojej córki. Narzekał: „Zrobiłem to, co musiałem” – powiedział. „Dlaczego nikt nie może zrozumieć mojego cierpienia? Ten świat jest niewdzięczny.”
