Nie mogłam się zgodzić z decyzją mojego męża, Kyle’a, o ustawieniu pułapek z trucizną na szopy, które plądrowały naszą posesję. Zaintrygowało mnie, gdy pewnego wieczoru wyciągnęły coś z naszego śmietnika. Płakałam i brakowało mi tchu po tym, co zobaczyłam w świetle księżyca. “Nie, Kyle, proszę, nie krzywdź tej biednej istoty!” Krzyknęłam, gdy zobaczyłam, jak mój mąż rzuca kamieniem w ciężarną szopę, która wlekła się po naszym trawniku. Na szczęście kamień minął cel. Zwierzę uciekło, z trudem poruszając się z powodu ciężaru nienarodzonych dzieci.
Kyle z białymi knykciami wokół kolejnego kamienia i twardą miną odwrócił się do mnie. “Josie, to uciążliwe stworzenia. Lepiej, żebyś jak najszybciej to zrozumiała.” Próbowałam powstrzymać drżenie, obejmując się ramionami. Po piętnastu latach małżeństwa powinnam być przyzwyczajona do jego wybuchów. Jednak zawsze to było jak cios w brzuch. “Kyle, to istoty żywe. One tylko próbują przeżyć.”
Z kpiącym uśmiechem rzucił drugi kamień. “Rzeczywiście, mogą żyć gdzie indziej. Mam dość wracania do domu, który przypomina strefę wojny.” “To nie pole bitwy. To tylko trochę śmieci rozrzuconych wokół.” Zmarszczył brwi. “Josie, nie zaczynaj ze mną. Nie dzisiaj.” Kyle nazywał to “problemem szop”, który zaczął się w zeszłej wiosny. Rano budziliśmy się z przewróconymi koszami na śmieci i ich zawartością rozsypaną po całym podwórku. Raz nawet wspięły się na nasz taras, aby ukraść resztki z grilla z mojej urodzinowej imprezy. Niewiele mnie to obchodziło. W końcu ich jedynym zmartwieniem była głód. Kyle jednak brał to osobiście, jakby zwierzęta celowo próbowały go zdenerwować.
“Prawię ci mówię, potrzebujemy lepszych zamków do koszy,” powiedziałam pewnego ranka, gdy Kyle wybuchł na mnie, że sprzątam śmieci porozrzucane wszędzie. “Ogród też potrzebuje siatki. Według mojej siostry Jane, to u nich zadziałało.” “To, co mówi twoja siostra, nie ma dla mnie znaczenia. Musimy się ich pozbyć. Na zawsze.” Przypomniałam sobie, jak urocza była jego spontaniczność, gdy się poznaliśmy. Ta impulsywność zamieniła się teraz w żelazną wolę dominacji nad wszystkim, w tym także nade mną, w wieku czterdziestu lat.
“Proszę, Kyle. Czy nie możemy najpierw spróbować pokojowego podejścia?” Wskazał na mnie palcem. “Josie, zawsze tak robisz. Zawsze próbujesz skomplikować sprawy, gdy mamy proste rozwiązanie przed sobą.” “Proste nie zawsze znaczy dobre.” Uderzył miotłą w bok domu. “Co to było?” Wzdrygnęłam się. “Nic. Dzisiaj poszukam lepszych koszy na śmieci.”
W ten weekend odkryłam, że Kyle składa coś metalowego w garażu. “Co to jest?” Chociaż już wiedziałam, zapytałam. “Pułapki na zwierzęta.” Nie podniósł głowy. “Ubezpieczenie. Wszystko, co zbliży się do naszych śmieci, zostanie złapane w nasze sprytne pułapki.” “Proszę, Kyle. Mogą je zranić.” Jego wkrętarka uderzyła o stół. “O to właśnie chodzi! Mam dość twojej ochrony tych nosicieli chorób. Zachowujesz się, jakby były twoimi pupilami.”
Następnego dnia, gdy wracałam do domu, zobaczyłam Kyle’a, który stał przy śmietniku, ale w jego rękach nie było kamienia ani wkrętarki, a jedynie coś błyszczącego. “Kyle, co robisz?” Zapytałam. Z przerażeniem zobaczyłam, że w jego rękach był leżący, martwy szop. “Złapałem go w pułapkę,” powiedział, a ja poczułam, jak serce mi opada.
Jednak zanim mogłam zareagować, szopa nagle otworzyło oczy i podniosło głowę. “Co?!?” Kyle cofnął się z przerażeniem, a ja roześmiałam się na głos. “Kyle, to nie był martwy szop! To była nasza sąsiadka, która zafundowała sobie wczorajszą operację plastyczną i w trakcie sprzątania załatwiła się w twojej pułapce!
” Kyle nie mógł uwierzyć w to, co usłyszał. Po chwili zrozumiał, że prawdziwym problemem był nie tylko on, ale i jego brak zrozumienia dla innych.
