Phillip Granger postanowił, że musi mieć jedną z tych powszechnych twarzy, ponieważ, od kiedy tylko pamiętał, ludzie podchodzili do niego i mylili go z innymi mężczyznami.
Nie było to wielką pociechą, że jego żona uważała go za przystojnego, skoro wszyscy wydawali się uważać go za przeciętnego. Sytuacja osiągnęła punkt kulminacyjny, gdy Phillip miał 60 lat i był na kolacji ze swoją żoną.
Phillip i Mara wybrali się na kolację, aby uczcić interes, który udało jej się zrealizować w jednej z ich ulubionych restauracji. Trzymał rękę żony i nachylił się, by ją pocałować, gdy nagle podeszła do nich kobieta.
„Więc musiałeś pracować dzisiaj wieczorem?” krzyknęła. „Miałeś nagły przypadek chirurgiczny? OSZUKUJESZ! Kończymy!” Rzuciła szklanką wina w twarz Phillipowi i odeszła.
Phillip wytarł czerwoną winem twarz serwetką i pokręcił głową. „Przepraszam, kochanie,” powiedział do Mary. „Nie wiem, co się dzieje!” Ale Mara wstała i poszła za kobietą na zewnątrz restauracji.
„Przepraszam,” powiedziała Mara, kiedy dogoniła kobietę. „Proszę, czy możesz mi powiedzieć, co się dzieje?”
„Kim jesteś?” zapytała kobieta ze złością. „Jego dziewczyną?”
„Nie,” odpowiedziała Mara. „Jestem jego żoną.”
„JEST ŻONATY?” krzyknęła kobieta. „Przysięgam, że to ostatni raz, kiedy umawiam się z lekarzem! Dr. Ralf Gois! Powinnam była to wiedzieć!”
„Mój mąż ma na imię Phillip Granger,” powiedziała Mara. „I nie jest lekarzem.”
Kobieta wyglądała na zażenowaną. „O mój Boże!” wypaliła. „Ale on wygląda EXACTLY jak Ralf! Jak bliźniak!” Kiedy kobieta wyszła, Mara miała już numer telefonu Dr. Ralfa Goisa.
„Posłuchaj, Phil,” powiedziała. „To bardzo dziwne. Ta kobieta powiedziała, że Ralf wygląda dokładnie jak ty, jak bliźniak. Zostałeś adoptowany, więc może ten facet to twój bliźniak.”
Phillip był podekscytowany. Dorastał w kochającym domu, ale jego życie zawsze wydawało się puste, jakby czegoś brakowało — a teraz pomysł na bliźniaka zdawał się w jakiś sposób uderzać w jego serce. To było to, czego brakowało! Brat!
„Może to tylko sobowtór,” protestował Phillip, ale pozwolił, by Mara przekonała go do zadzwonienia do Ralfa i umówienia spotkania. „Cześć,” powiedział. „Nie znasz mnie, nazywam się Phillip Granger i myślę, że wyglądamy podobnie…”
Tego samego popołudnia, Phil i Ralf spotkali się i było to jak patrzenie w lustro. Byli identyczni, a po krótkiej rozmowie odkryli, że obaj zostali adoptowani, urodzili się w tym samym szpitalu tego samego dnia!
Obaj mężczyźni nie mogli przestać się śmiać, płakać i przytulać. Ralf nigdy się nie ożenił, jego rodzice nie żyli, a znalezienie brata było spełnieniem marzeń.
Wtedy Ralf powiedział: „Hej Phil, możemy znaleźć naszą mamę! Urodziliśmy się w szpitalu, w którym pracuję, a wiem, że wprowadzili wszystkie ich akta do komputerów… Wszystko, co muszę zrobić, to wprowadzić naszą datę urodzenia!”
Obaj mężczyźni pędzili do szpitala, gdzie Ralf zaprowadził swojego nowo znalezionego bliźniaka do swojego biura i uzyskał dostęp do akt szpitalnych. „Prosto jak bułka z masłem,” zawołał podekscytowany, a wtedy Phil zobaczył, jak twarz jego brata blednie jak śnieg.
„Ralf?” zapytał. „Jesteś w porządku? Znalazłeś ją?” Ralf spojrzał na Phila wielkimi, zaszklonymi oczami i kiwnął głową głupio. „Chodź, jak ma na imię?” zapytał niecierpliwie Phil.
„Janet Corbin,” wyszeptał. „Ale Phil…”
„To świetnie!” powiedział Phil, uśmiechając się. „To w czym problem?”
„Jest nas pięciu…” jęknął Ralf. „PIĘCIU!”
Odkryli, że jest ich pięciu.
Phil i Ralf zrobili selfie razem i opublikowali je na swoich kontach na Instagramie, opowiedzieli swoją historię i wezwali każdego, kto myśli, że wyglądają jak ktoś, kogo znają, by się zgłosił: „Pomóżcie nam znaleźć naszych braci!”
Większość wiadomości dotyczyła ich zbliżenia z Tomem i Gordonem – a ich ponowne spotkanie było niesamowite. Byli identyczni! Mara powiedziała Philowi, że widok jego z braćmi sprawił, że poczuła się oszołomiona.
„Mara,” powiedział cicho Phil. „Nigdy nie czułem się tak szczęśliwy i pełny w życiu – ale wciąż brakuje jednego z nas!”
Czterej bracia zrobili kolejne selfie i powtórzyli apel, a ich historia dotarła do mediów krajowych, z telewizjami, które zaczęły przeprowadzać wywiady. A potem pewnego wieczoru, zaginiony brat pojawił się, ale nie był sam.
Okazało się, że ostatni brat, którego szukali, był ich ojcem – to on dał ich mamie, Janet, piątkę dzieci!
