Mój sąsiad posadził brudną toaletę na moim podwórku z napisem „SPŁUCZ SWOJE OPINIE TUTAJ!” w odpowiedzi na moją uprzejmą prośbę, żeby przestała opalać się w bikini przed oknem mojego nastoletniego syna. Byłam wściekła, ale idealna zemsta przyszła od karmy. Kiedy Shannon wprowadziła się obok i zaczęła malować swój dom na fioletowo, potem na pomarańczowo, a na końcu na niebiesko, powinnam była zauważyć, że kłopoty są na horyzoncie. Jednak naprawdę wierzę w odpuszczanie i życie chwilą. To znaczy, do
momentu, gdy zaczęła organizować imprezy z opalaniem w bikini na zewnątrz okna mojego 15-letniego syna. Pewnego ranka, gdy kroiłam pomidory na lunch, mój syn Jake wbiegł do kuchni i powiedział: „Mamo!” Jego twarz była czerwona jak pomidory. „Czy możesz coś zrobić z tym, co jest poza moim oknem?” Podszedłam do jego pokoju i spojrzałam przez okno. Shannon leżała na leżaku w cętkowanym bikini, które można by opisać jako ozdobioną cekinami nić dentystyczną. Starałam się wyglądać na swobodną, dodając: „Po prostu trzymaj zasłony zamknięte, kochanie,” ale w mojej głowie panował chaos. „Ale nie mogę ich nawet otworzyć, żeby przewietrzyć pokój!” Jake opadł na łóżko. „To bardzo dziwne. Kiedy Tommy wszedł do mojego pokoju wczoraj, żeby się uczyć, po prostu zamarł. Jakby oczy szeroko otwarte, usta otwarte, całkowita awaria systemu. Prawdopodobnie jego
mama nie pozwoli mu wrócić. Zamknąłem zasłony z westchnieniem. „Czy ona leży tam codziennie?” „Każdego dnia. Umieram, mamo. Tak nie da się żyć. Będę musiał przeprowadzić się do piwnicy i zostać kretkiem. Czy tam jest Wi-Fi?” Postanowiłam porozmawiać z Shannon po tym, jak mój nastoletni syn przez tydzień dosłownie przechodził parkour po swoim pokoju, żeby nie zobaczyć naszej eksponującej się sąsiadki. Koncepcja Shannon na „opaleniznę” była bardziej przypominająca występ publiczny, ale zwykle nie interesowało mnie, co inni robią na swoich podwórkach. Za każdym razem, gdy staliśmy blisko okna Jake’a, ona leżała w najskromniejszych bikini, czasami nawet bez góry, i nie sposób było jej nie zauważyć. Krzyknęłam: „Hej, Shannon,” próbując znaleźć idealną równowagę
między „przyjazną sąsiadką” a „zaniepokojoną matką”. „Masz chwilę?” Ogromne okulary przeciwsłoneczne, które nadawały jej wygląd świecącej manty, zostały opuszczone. „Cześć, Renee! Pożyczysz trochę olejku do opalania? Właśnie zdobyłam ten niesamowity kokosowy. Pachnie jak tropikalne wakacje i złe decyzje.” „Chciałam porozmawiać o tym, gdzie lubisz się opalać. Widzisz, okno mojego 15-letniego syna Jake’a jest tuż przed tym miejscem, a—” „O. Mój. Boże.” Twarz Shannon rozjaśniła się nienaturalnym szerokim uśmiechem, gdy usiadła. „Naprawdę
próbujesz regulować mój dostęp do witaminy D? W moim własnym ogródku?” Przerwała mi, patrząc na swoje różowe paznokcie, jakby były sekretami wszechświata. „Słuchaj, kochanie,” powiedziała. „Może lepiej zaopatrz się w lepsze zasłony, jeśli twój syn ma problem z widokiem pewnej pewnej siebie kobiety, która cieszy się życiem. Albo porada. Albo jedno, i drugie. Może on poradzi sobie z tą tłumioną energią dzięki temu niesamowitemu coachowi, którego znam. Specjalizuje się w tańcu interpretacyjnym i oczyszczaniu aury.” „Proszę, Shannon. Byłabym wdzięczna, gdybyś przeniosła swój leżak w inne miejsce na swoim podwórku. Masz dwa akry.” „Hmm.” Po zastanowieniu zaczęła przeglądać telefon. „Zaraz sprawdzę mój grafik. O, patrz, już wiem! Zobowiązuję się ignorować twoje zdanie przez resztę czasu.” Cofnęłam się, zastanawiając się, czy przypadkiem nie
się w odcinku „Sąsiedzi na dziko”. Shannon jednak nie skończyła. Wcale. Gdy otworzyłam drzwi, żeby wziąć gazetę dwa dni później, zatrzymałam się w martwym punkcie. Na moim wypielęgnowanym podwórku stała toaleta. Nie byle jaka toaleta. Stała tam stara, brudna, tetanusowa trumna. Poznałam ją jako dzieło Shannon. „Co sądzisz o mojej instalacji artystycznej?” Jej głos dobiegał z jej podwórka. Wyglądała na bardzo zadowoloną, nieubrana, jak kot, który usiadł na leżaku. To, co nazywam „Nowoczesnym Dyskursem Przedmiejskim”.”Pokaz wystawy 'Znalezione Obiekty’ w lokalnej galerii sztuki już chce go uwzględnić!” zaśmiała się. „Żartujesz?” Wskazałam na monstrum porcelanowe. „To jest wandalizm!” „To jest wyraz siebie, kochanie. Podobnie jak moje opalanie. Jednak, ponieważ tak bardzo chcesz dzielić się swoimi opiniami na temat tego, co ludzie robią na
swojej posesji, pomyślałam, że zapewnię ci odpowiednie miejsce na nie.” Coś zapłonęło we mnie, gdy stałam tam na trawie, patrząc na Shannon, która śmiała się jak hiena. Masz czasem wrażenie, że grasz w szachy z gołębiem? Ptak przewróci wszystko, będzie się chwalił, jakby wygrał, i rozrzuci swoje odchody wszędzie. Shannon była tą osobą. Westchnęłam i skrzyżowałam ręce. Czasami najlepszą formą zemsty jest po prostu usiąść i pozwolić karmie wykonać swoje zadanie. Moja cierpliwość była wystawiona na próbę w kolejnych tygodniach. Mogę tylko powiedzieć, że Shannon zamieniła swoje podwórko w jednoosobowy Woodstock. Opalanie trwało dalej, z dodatkowym komentarzem. Przyniosła przyjaciół i jej imprezy, które obejmowały karaoke do „I Will Survive” o trzeciej nad ranem, wstrząsały oknami nawet w trzech domach dalej. Jej „krąg medytacyjny” brzmiał bardziej jak stado pobudzonych słoni uczących się Riverdance niż
jakiekolwiek inne przedsięwzięcie, które rozpoczęła. Cały czas machałam i uśmiechałam się. Problem z takimi osobami jak Shannon polega na tym, że są tak pochłonięte tworzeniem własnej dramy, że nie przewidują zwrotu akcji. A cóż to za zwrot, och, cóż to za zwrot. Sobota była ładna. Usłyszałam syreny, kiedy przygotowywałam ciasteczka. Wóz strażacki z piskiem zatrzymał się przed moim domem, gdy wyszłam na werandę. „Pani,” powiedział zdezorientowany strażak, podchodząc do mnie. „Otrzymaliśmy zgłoszenie o wycieku ścieków?” Shannon pojawiła się tam, zanim mogłam odpowiedzieć, z wyrazem twarzy godnym Oscara. „Tak, oficerze! Jest zagrożenie zdrowia związane z tą toaletą! Widziałam okropne rzeczy wylewające się! Czy ktoś pomyśli o dzieciach?” Strażak spojrzał na Shannon, potem na wyschłą ozdobną toaletę, a
w końcu z powrotem na toaletę. Wyglądał na osobę, która wątpiła w każdą decyzję, która doprowadziła go do tego punktu. „Fałszywe zgłoszenia są nielegalne, proszę pani. To wyraźnie ozdoba ogrodowa,” powiedział, robiąc pauzę, może zastanawiając się, dlaczego musi używać takiego słowa w swojej pracy. Ozdoba na suchym trawnikiem. „A poza tym, jestem strażakiem, a nie inspektorem zdrowia.” Twarz Shannon opadła szybciej niż jej ocena ochrony przed słońcem. „Jednak zanieczyszczenie estetyczne! Zanieczyszczenie wizualne!” „Pani, nie reagujemy na estetyczne nagłe wypadki, a żarty z pewnością nie są czymś, na co reagujemy.” Strażacy opuścili miejsce, ale karma Shannon jeszcze się nie
skończyła. Wcale. Ledwo pozwoliła, by dramat z wozem strażackim zwolnił ją, a wręcz przeciwnie — zmotywowało ją to do robienia jeszcze większych rzeczy. Dosłownie. Pewnego gorącego dnia zobaczyłam Shannon niosącą swój leżak w cętki po drabinie na dach garażu. I tam była, wyposażona w coś, co wyglądało na margarita w rozmiarze przemysłowym i odbijającą promieniowanie folię opalającą, siedząc wysoko jak gargulec do opalania. Dźwięk chaosu wybuchł na zewnątrz mojej kuchni, gdzie stałam po szyję w naczyniach, zastanawiając się, czy to jest sposób wszechświata na sprawdzenie mojego ciśnienia krwi. Usłyszałam coś, co brzmiało jak kot w pralce — plusk i krzyk. Gdy wybiegłam na zewnątrz, Shannon była cała pokryta błotem i leżała twarzą w ulubionych petuniach. Okazało się, że jej zepsuty system nawadniający połączył się z jej nowym miejscem opalania na dachu. Pani Peterson, nasza sąsiadka,
upuściła swoje nożyce do ogrodu. „O Boże! Chcesz odtworzyć Baywatch, Shannon? Bo wydaje mi się, że pominęłaś część plażową. i część biegania. I… no, wszystko z tego.” Wspięła się, cała w błocie, Shannon. Teraz plamy po trawie i to, co wyglądało jak bardzo zszokowany robak ziemny, zdobiły jej drogocenne bikini. Shannon była cichsza niż mysz kościelna po tym wydarzeniu. Brudna toaleta na moim podwórku zniknęła równie szybko jak królik magika, a ona przestała opalać się przed oknem Jake’a. Nasza długa przedmiejska męka skończyła się, gdy Shannon zainwestowała w postawienie ogrodzenia wokół swojego ogrodu. Następnego ranka przy śniadaniu, Jake delikatnie podniósł głowę i powiedział: „Mamo, czy mogę już wyjść z ochrony świadków?” Dałam mu talerz naleśników, uśmiechając się. „Tak, kochanie. Program
najprawdopodobniej został anulowany. Na zawsze.” „Dzięki Bogu,” powiedział, po czym się uśmiechnął. Mimo to, trochę tęsknię za korzystaniem z toalety. Dziwnie zaczęłam ją lubić. Jak bardzo brzydki ogródkowy krasnal. „Nie rób żadnych żartów na ten temat. Zanim zdecyduje się zbudować cały zestaw łazienkowy, jedz naleśniki!” Kiedy z moim dzieckiem patrzyliśmy na mur wokół ogrodu Shannon, zaśmiałam się głośno.
