Po tym jak wyniki badań medycznych ujawniły coś dziwnego w grupie krwi jego dzieci, Harry wrócił do domu, by skonfrontować się z żoną, Nancy, tylko po to, by odkryć, że życie, które budowali przez ostatnie 12 lat, było kłamstwem. Ale czy pozwoli, by to odkrycie zrujnowało jego rodzinę?
Harry obserwował, jak jego dzieci śmieją się z czegoś, i uśmiechnął się cicho. Choć byli bliźniakami, Josh miał poważną anemię, którą odkryto dopiero po zauważeniu dziwnych objawów przez kilka tygodni. Na szczęście jego brat, Andrew, wydawał się całkowicie zdrowy.
Jego lekarz rodzinny postanowił zrobić im dodatkowe badania i poprosił Harry’ego, by wykonał im badanie krwi na wypadek, gdyby potrzebowali transfuzji. Cała trójka była teraz w jego gabinecie w szpitalu dziecięcym, czekając na wyniki i zalecenia dotyczące leczenia.
W końcu drzwi się otworzyły, a lekarz wszedł, nie podnosząc wzroku. Cała jego uwaga była skupiona na papierach, które trzymał w rękach, a Harry, czując się nerwowo, wstał.
„Dzień dobry, panie Campbell” – przywitał się z emocjami w głosie, ściskając dłoń Harry’ego.
„Dzień dobry, doktorze Dennison” – dodał Harry, wskazując na chłopaków, żeby przywitali się z doktorem. „Mamy nadzieję na jakieś informacje, jak postępować dalej”.
„Tak” – pstryknął palcami lekarz, przechodząc do swojego biurka. „Właściwie, panie Campbell, chciałbym porozmawiać z panem. Czy chłopcy mogą poczekać na zewnątrz?”
Harry otworzył szeroko oczy, ale szybko się opanował. „Oczywiście” – skinął głową. „Chłopaki, poczekajcie na zewnątrz na chwilę, proszę”.
Bliźniaki, które były w dobrym humorze mimo wizyty u lekarza, zrobiły poważne miny, ale Josh złapał Andrew za ręce i wyszli na korytarz.
„Dobrze, doktorze. Jestem gotów na wszystko. Nasza rodzina to przetrwa” – westchnął Harry, siadając w fotelu przed doktorem Dennisonem i pochylając się bliżej biurka. „Co dzieje się z Joshem? Co teraz robimy?”
„Proszę się uspokoić, panie Campbell” – westchnął lekarz, odchylając się w fotelu. „Na razie nie martwię się o Josha. Ma niedobór żelaza, ale zaczniemy podawanie suplementów, prawdopodobnie dożylnie. Zwykle robimy badania dla rodziców i innych krewnych na wszelki wypadek. Ale chciałem porozmawiać o czymś innym”.
Harry dotknął klatki piersiowej, czując ulgę, że lekarz nie martwi się o jego syna. Musiało to oznaczać, że jego stan nie jest aż tak poważny. „Dobrze. Co się dzieje?”
Doktor Dennison ściągnął usta. „Panie Campbell, czy adoptował pan tych chłopaków?”
„Nie” – Harry zaprzeczył, kręcąc głową. „Moja żona i ja pobraliśmy się, będąc w ciąży, właściwie na szybko”.
Ta odpowiedź sprawiła, że doktor tylko westchnął i zamknął oczy. „To trochę delikatna sprawa, ale pana grupa krwi jest niekompatybilna z grupą krwi tych chłopaków”.
„No, to się zdarza, prawda? Chodzi mi o to, że niektórzy rodzice nie mogą oddać krwi swoim dzieciom, bo mają różne grupy krwi” – Harry wzruszył ramionami.
„Nie, panie. Tak, niektórzy rodzice biologiczni nie mogą oddać krwi. Ale to, co chcę powiedzieć, to fakt, że pan nie może oddać krwi, ponieważ nie jest pan biologicznym ojcem tych chłopaków” – wyjawił powoli doktor Dennison, ale mówił szybciej, widząc wyraz twarzy Harry’ego. „Grupa krwi nie jest ostatecznym czynnikiem w ustaleniu ojcostwa, ale pańscy bliźniacy mają grupę krwi A. Pan i pana żona macie grupę B”.
Harry otworzył i zamknął usta. „Ale to niemożliwe” – mruknął, z drżącymi dłońmi zakrywając usta.
„Bardzo mi przykro, panie. Zobaczyłem te wyniki kilka dni temu, więc postanowiłem również zrobić test DNA z pańskich próbek krwi” – kontynuował lekarz z poważnym wyrazem twarzy, popychając papiery w stronę Harry’ego. „Rozumiem, że to trudne do usłyszenia. Ale jest jeszcze coś”.
Harry spojrzał na doktora, otwierając szerzej usta, a następnie wziął papiery. „Co jeszcze może być?” – zapytał, zdumiony. Jego oczy przeskoczyły po wielu medycznych terminach, których nie rozumiał, ale potem spojrzał ponownie na lekarza, po tym jak zobaczył coś jeszcze bardziej zdumiewającego.
Lekarz miał wyraz współczucia na twarzy. „To nie jest błąd, panie Campbell” – zaczął. „Josh i Andrew to tak naprawdę pana przybrani bracia”.
Harry zamarł po odkryciach doktora, ale był pewien, że ma jeszcze więcej pytań. Jednak zapytał doktora Dennisona o leczenie Josha i wyszedł z chłopakami. Zabierał ich na hamburgery, bo Josh musiał dobrze zjeść i chciał spędzić z nimi trochę czasu.
Byli dobrymi chłopakami i mieli najlepszy związek na świecie. Lubili te same rzeczy: baseball, kino, muzykę i wiele innych. Josh uwielbiał cytować sceny z filmu „Ojciec chrzestny”, bo zawsze rozśmieszał Harry’ego.
Ale wyniki nie kłamały. Bliźniaki, które wychowywał przez ostatnie 12 lat – jego dzieci, jego świat, jego przyszłość – nie były jego. Najgorsze było to, że były dziećmi jego ojca, co oznaczało, że… Nancy spała z nim.
To nie miało sensu. Była już w ciąży, kiedy przedstawiła go swoim rodzicom. Może powinien poprosić doktora Dennisona o dodatkowe badania.
Kiedy chłopcy skończyli jeść, Harry zabrał ich do domu. Nancy nie poszła z nimi na wizytę u lekarza, ponieważ musiała wpuścić wykonawcę, który miał remontować ich łazienki. Podczas parkowania w garażu Harry starał się znaleźć odpowiednie pytania, które miałby zadać swojej żonie na temat wyników badań krwi i DNA.
Zajęło mu to chwilę, by wyjść z pojazdu, a gdy usłyszał krzyki swoich dzieci: „Dziadek, jak miło cię widzieć!”,
Harry zaczerwienił się i zacisnął pięści tak mocno, że nie zauważył, iż klucze od samochodu przebiły mu skórę, dopóki ból nie stał się zbyt intensywny. Wzburzenie i ból, które stłumił w gabinecie doktora Dennison, przeszły przez jego ciało jak tsunami.
Ale nie mógł po prostu wbiec do domu i skonfrontować się z żoną i ojcem. Chłopcy byli tam.
Wszyscy siedzieli razem w kuchni, a Harry wymusił uśmiech, wchodząc. „Co ty tutaj robisz, tato?” zapytał napiętym głosem.
Jego ojciec uśmiechnął się. „Powiedziałeś mi, że wykonawca przyjdzie dzisiaj. Nie wiedziałem, że masz wizytę u lekarza, ale dobrze, że przyszedłem, bo myślę…”.
„Chłopaki, nie mieliście iść do Bobby’ego na noc?” zapytał Harry, przerywając ojcu, który mógł paplać o wszystkim, jeśli ktoś go nie powstrzymał.
„Super! Idziemy!” powiedział Andrew. Zabrali swoje kontrolery i wybiegli. Jego przyjaciel mieszkał tylko kilka domów dalej, więc to była idealna okazja, żeby Harry porozmawiał o tym, co powiedział doktor Dennison.
„Harry, coś jest nie tak? Co się stało z Joshem?” zapytała jego żona, Nancy. Widziała coś niepokojącego w jego wyrazie twarzy.
Harry zamknął oczy. „Znam prawdę, Nancy. Czy wy z Robertem spaliście ze sobą?” zapytał, nie chcąc dłużej odwlekać tej rozmowy.
Szczęka Nancy opadła, a ona natychmiast spojrzała na Roberta.
„To nie jest to, co myślisz, synu” wtrącił Robert, kręcąc głową.
„To co to jest? DNA nie kłamie” zapytał, patrząc na oboje… ale żadne z nich nie mogło mu udzielić pełnej odpowiedzi.
Trzynaście lat wcześniej, w Las Vegas…
Nancy cieszyła się rytmem muzyki, poruszając się po parkiecie w stronę baru. Ona i jej przyjaciółka były w znanym hotelu w Las Vegas, a klub był pełny. To było ich marzenie od czasu pierwszego roku studiów. Po ukończeniu szkoły zaczęły oszczędzać, a w końcu wzięły weekend, by spędzić go w mieście grzechu.
To było wszystko, czego pragnęły, ale Nancy potrzebowała kolejnej rundy drinków. Jeszcze nie były wystarczająco pijane.
„Hej! Pięć shotów tequili, proszę. Można dać więcej limonek?” krzyknęła do barmana, przez muzykę, i widziała, jak kiwa głową. Odwróciła się, by zobaczyć ciała wirujące na parkiecie, poruszające się w rytm muzyki, kiedy nagle poczuła zapach drogiego męskiego perfumu w swoich nozdrzach.
Z jej lewej strony Nancy zobaczyła mężczyznę z siwymi włosami i brodą, który się do niej uśmiechał. „Cześć, ładna. Mogę ci zaprosić na drinka?”.
Poczuła się pochlebić jego uwagą. „Już kupuję coś dla moich przyjaciółek” odpowiedziała, zarumieniona. Mężczyzna mógł mieć dwa razy więcej lat niż ona, ale był dobrze zbudowany, uwodzicielski i miał pewność siebie, która była bardzo pociągająca. „Pewnie nie chcesz, żeby chłopaki cię niepokoiły, prawda?”.
Może to był alkohol, a może perfumy mężczyzny, ale nagle nie chciała wracać do swoich przyjaciółek. „To dziewczyński wyjazd, ale szukamy przygód. Może się zdarzyć wszystko” odpowiedziała, patrząc w dół i do góry przez swoje gęste sztuczne rzęsy.
Kiedy barman przyniósł shoty, Nancy nawet tego nie zauważyła. Śmiała się, bawiła i świetnie się czuła. Przystojny starszy mężczyzna przyciągnął ją do siebie, kładąc rękę na jej talii, a ona prawie osunęła się w jego ramionach.
„Chciałabyś kontynuować to w moim pokoju?” szepnął jej do ucha.
Skinęła głową, prawie jak zahipnotyzowana, a po jej ciele przeszedł dreszcz. „Pozwól, że wezmę te drinki dla moich dziewczyn i powiem im” odpowiedziała Nancy, oblizując wargi i przełykając ślinę. Dziewczyny wiwatowały, kiedy Nancy powiedziała im, że idzie z mężczyzną, a ona poszła za nim na wyjście.
Nie dotarli nawet do jego pokoju, bo chemia między nimi iskrzyła już w windzie…
„Wczoraj było cudownie” powiedział Robert do Nancy, całując ją powoli w policzek.
„Tak” przyznała, czując się oszołomiona.
Obudzili się, zamówili śniadanie i rozmawiali przez godzinę, zanim Robert powiedział, że musi wyjść. Uścisnęli sobie ręce, idąc w stronę strefy taksówek w hotelu, i pożegnali się.
Nancy wiedziała, że już go nie zobaczy, i była z tym okej. Jej noc była przygodowa i pełna pasji, dokładnie taka, jaką miała być podróż do Las Vegas. Szybko wsiadła do swojego taksówki, podekscytowana, by opowiedzieć przyjaciółkom o swojej nocy z tajemniczym i seksownym starszym mężczyzną.
„To nie może się dziać” powiedziała Nancy do swojej ginekolożki. „Proszę, powiedz, że to żart”.
„Zobacz, testy domowe czasami mogą być błędne, ale ten jest prawdziwy” powiedziała jej ginekolożka z cierpliwym uśmiechem. „Testy krwi nie kłamią”.
„Więc to nie było planowane” skomentowała jej ginekolożka. „Chcesz porozmawiać o swoich opcjach?”.
„Mówi pani o aborcji?” zapytała Nancy, marszcząc brwi.
„To albo oddanie do adopcji, albo pozostanie z dzieckiem. To twój wybór” przyznała. „To twoja decyzja”.
„Słyszałam, że aborcje mogą być ryzykowne… A co jeśli coś pójdzie nie tak i potem będę miała problemy z zajściem w ciążę?” mamrotała Nancy.
„To mało prawdopodobne. Aborcje są dość bezpieczne w dzisiejszych czasach, ale nie podejmuj decyzji opierając się na tym” dodała doktorka, klepiąc Nancy po ramieniu.
Nancy westchnęła i wyszła z gabinetu, nie wiedząc, dokąd iść ani co zrobić.
„Ojej” powiedziała Anna, kręcąc głową i popijając drinka. Nancy miała z nią plany na piwo, czego oczywiście teraz nie mogła zrobić.
„Seh” cmoknęła wargami.
„Ojcem jest ten mężczyzna z Las Vegas, prawda?” kontynuowała jej przyjaciółka.
„Masz jakiś sposób, żeby go znaleźć?”.
„Nie wiem” odpowiedziała Nancy, gryząc wargę. „Chyba będę miała to dziecko”.
„A co ja wiem, chyba tak”.
„Jesteś szalona” szepnęła jej przyjaciółka, przecierając czoło.
„Właściwie nie. Chcę powiedzieć…”.
Przerwał im męski głos.
Nancy i Anna spojrzały na dwóch mężczyzn, którzy uśmiechali się do nich nieśmiało.
„Widzieliśmy was, wyglądacie na zbyt poważne, pomyśleliśmy, że powinniśmy podejść, żeby poprawić wam humor” powiedział ten sam mężczyzna.
Anna spojrzała na Nancy, żeby sprawdzić, czy chce przepłoszyć mężczyzn, ale była zbyt miła.
Obrazek ilustrujący sytuację | Zdjęcie: Unsplash
„Oczywiście. Trochę się rozerwiemy” – powiedziała Nancy.
„Fantastycznie. Ja jestem Oliver, a to Harry” – przedstawili się, a Nancy i Anna również podały swoje imiona. Rozmawiali przez pół godziny, zanim Oliver zaprosił Annę do tańca i odeszli.
„Zauważyłem, że nie pijesz” – powiedział Harry, nerwowo pocierając szyję.
„Tak. Mam…”, Nancy na chwilę zamilkła. „Atak zgagi, nie czuję się najlepiej. Przyszłam dla Anny, która potrzebowała trochę zabawy”.
„Och, szkoda. Powinnaś odpoczywać”.
„Nie, nic mi nie jest. Ja też musiałam wyjść z domu. Czasami bycie samemu ze swoimi myślami nie jest przyjemne” – kontynuowała Nancy. „Więc, opowiedz mi o sobie. Pozwoliliśmy, żeby Oliver i Anna przejęli rozmowę”.
„Tak, to prawda. Cóż, jestem menedżerem w…”
Rozmawiali, podczas gdy Oliver i Anna tańczyli przez długie godziny. W końcu ich przyjaciółka podeszła i złapała Nancy za rękę. „Chodźmy do łazienki” – nalegała.
„Dobra, chyba muszę iść” – przeprosiła Nancy Harry’ego.
„Zrób to z nim” – powiedziała Anna, kiedy weszły do łazienki.
„Zrób to z nim tej nocy” – kontynuowała jej przyjaciółka, niemalże wymuszając. „Nie jesteś już w ciąży długo. To było tylko trzy tygodnie temu. Zrób to. Powiedz, że to on cię zapłodnił i miej z nim dziecko”.
„Jesteś szalona?” – Nancy ledwo powstrzymała się od krzyku.
„Nie, ty jesteś szalona, jeśli myślisz, że masz środki, by być samotną matką” – powiedziała Anna. „Zrób to. Wygląda na fajnego faceta. Przystojny. Trochę niezgrabny i za bardzo opiekuńczy, ale będzie dobrze, zobaczysz”.
„Anna, mam tytuł i pracę. Poradzę sobie z wychowaniem tego dziecka, nie jestem jak twoja koleżanka” – westchnęła Nancy, zirytowana. Ale w środku rozważała, że propozycja Anny nie jest zupełnie głupia. Może rzeczywiście lepiej dać dziecku ojca niż stawić czoła samotnemu macierzyństwu. „Dobrze. Przemyślę to”.
„Tak! Będziesz z nim, czuję to!” – Anna uśmiechnęła się.
Obrazek ilustrujący sytuację | Zdjęcie: Unsplash
„Ach, już przestań” – Nancy znów pokręciła głową, po czym wróciły do tańca.
Jej przyjaciółka i Oliver wrócili na parkiet, a Nancy usiadła z Harrym. Rozmawiali trochę dłużej, a ona przez cały czas myślała o słowach Anny. W pewnym momencie przysięgła sobie, że nie zrobi czegoś takiego. Harry jednak mówił dalej, podczas gdy ona toczyła wewnętrzną walkę. W pewnym momencie musiała podjąć decyzję i zaczęła rozważać pytanie, czy będzie musiała w przyszłości odpowiedzieć swojemu dziecku, dlaczego nie zna swojego ojca, albo nie móc umawiać się na randki czy stagnować w karierze, ponieważ samotne matki nie mają czasu. Historia Anny wciąż brzmiała w jej głowie, aż w końcu podjęła decyzję.
„Chciałbyś wyjść stąd?” – zapytała Nancy, pokazując mu najczulszy uśmiech, aby nie było wątpliwości co do jej intencji. Harry przez chwilę był zdezorientowany, ale szybko skinął głową. Anna pokazała im kciuk, kiedy odchodzili.
„Będziecie ich kochać” – powiedział Harry, gdy wspinali się po trzech schodach do domu jego rodziców.
„O Boże. Będą wkurzeni i zgorszeni” – powiedziała Nancy, pocierając swój brzuch, który teraz już był widoczny.
„Nie, będą dziadkami. Będą zachwyceni” – nalegał jej narzeczony i zadzwonili do drzwi.
„Harry!” – przywitał ich donośny głos, otwierając szeroko ramiona. Ale Nancy nie zobaczyła od razu twarzy mężczyzny. Poczuła coś… zapach tego perfumu, który już kiedyś wpędził ją w kłopoty.
Obrazek ilustrujący sytuację | Zdjęcie: Unsplash
„Tato, to moja narzeczona” – powiedział Harry, odsuwając się od ojca, by odsłonić… Roberta.
Przez chwilę patrzyli na siebie, a starszy mężczyzna spojrzał na jej brzuch. Zaczął kaszleć.
„Narzeczona?” – zapytał w końcu Robert, po odzyskaniu oddechu.
„Wiem, że to zaskoczenie. Ale jak widać, mam jeszcze jedno zaskoczenie” – kontynuował Harry, ciągnąc Nancy do siebie, gdy weszli do domu.
Matka Harry’ego, Miriam, była zachwycona, i mocno przytuliła Nancy, czując jej brzuch. Usiadły, a oni wyjaśnili sytuację, w tym jak się poznali, jak dowiedzieli się o ciąży i ich plany na szybkie małżeństwo.
Nancy po prostu dała się ponieść sytuacji, nie wiedząc, co powiedzieć. Starała się zachować spokój, ale czuła intensywne spojrzenie Roberta, chociaż on celowo unikał jej wzroku.
„Harry, przyjdź, pomóż mi znaleźć album ze zdjęciami z dzieciństwa. Nancy powinna zobaczyć twoje zdjęcia z dzieciństwa. Twój syn będzie przepiękny” – powiedziała Miriam, a Harry uśmiechnął się.
„Właściwie, mamo, właśnie dowiedzieliśmy się, że będziemy mieli bliźniaków. Chłopców”.
Obrazek ilustrujący sytuację | Zdjęcie: Unsplash
„AAAH!” – krzyknęła Miriam, przytulając mocno swojego syna i przyszłą synową. Ona i Harry poszli szukać albumu, zostawiając Nancy i Roberta samych.
Oczy Nancy błądziły, próbując znaleźć coś, o czym można by porozmawiać, ale on odchrząknął. „Nancy, czy to…?”
„Nie. To dzieci Harry’ego” – przerwała Nancy, wskazując na brzuch. „Nie miałam pojęcia, że to twój syn. Do diabła, nie wiedziałam, że jesteś żonaty. Ale te dzieci są jego, i nie będziemy już o tym dyskutować. Zróbmy to, co mówią: ‘Co się dzieje w Las Vegas, zostaje w Las Vegas’”.
„Dobrze. Mamy pakt o milczenie” – przytaknął Robert, a Nancy poczuła ulgę.
„Powiedz mi to, tato!” – kontynuował Harry. „Jak to możliwe, że nasz pediatra od lat musiał mi powiedzieć, że MOJE DZIECI nie są moje? Ale co gorsza, to moi bracia! Jak to się stało?”
„Przestań narzekać” – nalegał starszy mężczyzna, zbliżając się, co tylko sprawiło, że Harry był jeszcze bardziej zły.
„Nie dotykaj jej” – ostrzegł, a jego oczy płonęły. „Co się stało? Bo jest jasne, że oszukałeś mamę. Ale jak to się stało? Kiedy się poznaliście? Dlaczego mnie okłamaliście?”
„To było w Las Vegas” – wyjawił Robert, pokonany.
„Las Vegas” – szepnął Harry do Nancy. „Podróż, którą odbyłaś z Anną i swoimi przyjaciółkami, zanim mnie poznałaś i spaliśmy razem”.
Nancy nie mogła mówić, ale skinęła głową.
„Czy wiedziałaś, że już byłaś w ciąży?” – kontynuował Harry, wciąż cicho.
„Tak” – przyznała, spuszczając wzrok. „Bardzo przepraszam, Harry. To nie było moim zamiarem. Po prostu… nie wiedziałam, co innego zrobić”.
Harry złapał się za włosy, zdenerwowany. „Wkręciłaś mnie w ciążę, ale nawet nie z moimi własnymi dziećmi”.
„Przepraszam” – jęknęła Nancy, czując się jeszcze gorzej.
„Synu, ja też przepraszam” – dodał Robert. „Chociaż w mojej obronie, powiedziała mi, że to twoje dzieci”.
„Idiota!” – przestał się żalić i zaczął się wkurzać na swojego teścia. „Wiedziałeś! Nie możesz obwiniać mnie za wszystko!”.
Zaczęli się kłócić, a nagle Harry miał wizję z przeszłości, kiedy nie byli tacy zdenerwowani. Śmiali się podczas posiłków na świeżym powietrzu, zawsze grali razem w gry planszowe, a Nancy zawsze mówiła, że podoba jej się zapach Roberta. Teraz nie wiedział, co powiedzieć, myśląc o sygnałach, które powinien był zauważyć, zwłaszcza po tym, jak jego matka zmarła, gdy dzieci miały pięć lat.
Dzieci… ich dzieci… które miały brązowe oczy jak ich ojciec, chociaż Harry i Nancy mieli niebieskie oczy. Nie zastanawiał się nad tym wtedy, ale powinien był to zrobić.
„Jak chcesz, Nancy! Nieważne, czy wiedziałem, czy nie. Musimy zaplanować, co teraz zrobić” – znowu zabrzmiał głos ojca.
„Nic! Nie zrobimy nic! Nigdy nie dowiedzą się, że to ty jesteś ich prawdziwym ojcem!” – krzyknęła Nancy, a Harry pocierał szyję, głęboko myśląc. Ale przerwali im.
Obraz ilustracyjny | Foto: Unsplash
„Że dziadek to nasz tata?” – zapytał Josh. Wszyscy odwrócili się przerażeni w stronę drzwi, gdzie stały bliźniaki i ich kolega Bobby.
„Tato?” – Andrew odwrócił się do Harry’ego, który próbował się uśmiechnąć, ale nie mógł. Twarz, którą utrzymał po spotkaniu z doktorem Dennisonem, w jakiś sposób nie chciała się pojawić, a dzieci zobaczyły prawdę w jego oczach.
„Przepraszam” – wyszeptał do bliźniaków, nie mając już siły na nic więcej.
Co możemy nauczyć się z tej historii?
• Prawda zawsze wyjdzie na jaw. Nancy powinna była być szczera ze wszystkimi od początku, aby oszczędzić wszystkim góry bólu później.
• Kłamanie komuś dla własnych korzyści zawsze jest złe. Sytuacja Nancy była trudna, ale nie powinna była iść za planem Anny ani dalej kłamać, nawet w desperacji.
