Moja siostra była ulubionym dzieckiem, a ja musiałam wychować jej dziecko, kiedy zaszła w ciążę. Moi rodzice nie okazali mi żadnej miłości i lata później zrobili coś, co było niewybaczalne.
Kiedy miałam pięć lat, już zauważyłam, że rodzice woleli moją siostrę Madeline. Mimo że byłam młodsza, prawie nie zwracali na mnie uwagi. Moje urodziny były małe i skromne, podczas gdy dla mojej siostry organizowali wielkie imprezy.
Najgorsze w tym wszystkim było to, że ona również to wiedziała. Madeline się śmiała, kiedy mama mnie karała za coś, co ona zrobiła. Zawsze byłam obwiniana za wszystko, co szło nie tak w naszym domu, niezależnie od tego, kto był winny. Wkrótce zaczęłam dbać o siebie sama.
Kiedy moja siostra ogłosiła swoją ciążę, moi rodzice cieszyli się na wnuka. | Źródło: Shutterstock
Miałam mnóstwo obowiązków domowych, a tata często na mnie krzyczał. Ale Madeline siedziała w domu i nic nie robiła. To było tak niesprawiedliwe. Nie miałam pojęcia, dlaczego moja rodzina mnie nie lubi, ale nic nie mogłam z tym zrobić.
Potajemnie pracowałam w niepełnym wymiarze godzin, mając nadzieję, że szybko nadejdzie mój osiemnasty urodziny. Ale gdy miałam szesnaście lat, Madeline ogłosiła, że jest w ciąży. Nasi rodzice byli zachwyceni, bo w ich oczach nie mogła zrobić nic złego.
„To wspaniałe, skarbie,” powiedziała mama.
„Mówię ci to tylko po to, żebyś mogła dać mi pieniądze na aborcję, mamo. Nie zamierzam go zatrzymywać. Zrujnuje mi życie,” odpowiedziała moja siostra.
Madeline chciała usunąć ciążę, ale nasi rodzice przekonali ją, żeby urodziła. | Źródło: Pexels
„Nie, Madeline, nie możesz zrobić tego swojemu dziecku. Nosisz nasze wnuczę. Zrobimy wszystko, żeby ci pomóc, ale aborcja nie wchodzi w grę,” powiedział tata, prawie wściekły. To był pierwszy raz w moim życiu, kiedy widziałam, jak zdenerwował się na swoje ulubione dziecko.
„Nie wiem, Tom. Może powinniśmy pomyśleć o tym, co teraz potrzebuje Madeline,” zasugerowała mama. Wiedziałam, że szybko ustąpi jej życzeniom.
„Przykro mi, Priscilla. Wspieram decyzje kobiet, ale to jest nasze wnuczę. Madeline, będziesz kochać swoje dziecko i my cię w pełni wesprzemy. Czy to w porządku?” kontynuował tata. „Twoja siostra zawsze będzie przy tobie.”
Musiałam wychować dziecko. | Źródło: Pexels
Oczywiście, zaoferował to bez mojej zgody. „Pomyślę o tym,” odpowiedziała w końcu Madeline. Wiedziałam, że ustąpi, ponieważ dziecko zapewni jej, że nasi rodzice będą ją wspierać przez cały czas. A moja starsza siostra chciała mieć łatwe życie.
Zdecydowała się zatrzymać dziecko i musiałam być gotowa na wszystko podczas jej ciąży. Ale gdy dziecko się urodziło, wszystko stało się jeszcze gorsze. Madeline wstała w pierwszych dniach raz lub dwa razy, żeby nakarmić swojego syna Brandona, ale potem to na mnie spadła cała odpowiedzialność.
Madeline wróciła do swoich starych nawyków i cały czas imprezowała, podczas gdy ja musiałam zostać w domu i wychować dziecko. Mimo jej obietnic, nasi rodzice odmówili pomocy w wychowywaniu dziecka, a jasno było, że również nie lubili Brandona.
Musiałam zrezygnować z nauki, aby zająć się nim, ale dalej studiowałam. | Źródło: Pexels
Więc musiałam się w to zaangażować i ostatecznie przerwałam naukę, żeby się nim zajmować. Dalej pracowałam w niepełnym wymiarze godzin i kończyłam szkołę, żeby wyjechać, gdy skończę osiemnaście lat. Pewnego dnia Madeline wróciła do domu po tygodniu nieobecności z nową wiadomością.
„Mamo, tato. Wyjeżdżam,” powiedziała.
„Co to znaczy, że wyjeżdżasz?” zapytałam.
„Chloe, zamknij się. Nie rozmawiam z tobą,” odparła z gniewem.
Madeline wyjechała z przyjacielem motocyklowym Zakiem. | Źródło: Pexels
„Kochanie, w porządku, jeśli musisz być kilka dni z dala. Kiedy wrócisz?” zapytała mama.
„Nie wrócę. Właśnie to mówię. Jadę w podróż z moim chłopakiem Zakem i prawdopodobnie nigdy nie wrócę,” kontynuowała Madeline.
„Co z Brandonem? Nie możesz zostawić swojego dziecka!” krzyczałam do niej, próbując ją przekonać do rozsądku. „Za kilka miesięcy idę na studia. Kto wychowa to dziecko?”
Nie mogłam uwierzyć, że odeszła, a moi rodzice nie pomagali. | Źródło: Pexels
„To nie mój problem. Pa!” powiedziała Madeline i wyszła. Mama zaczęła płakać, a tata tylko ją pocieszał.
„Co teraz z Brandonem?” zapytałam rodziców.
„Chloe, czy nie widzisz, że twoja mama jest zdruzgotana? Proszę, daj nam spokój. Idź sobie,” odpowiedział tata.
Od tego dnia przestałam ich uważać za rodzinę. Jasno było, że byłam zdana na siebie i wyglądało na to, że w ogóle nie dbali o Brandona. Nie chciałam zostawiać go z tymi ludźmi. Chciałam zostać jego matką.
Gdy nadszedł dzień, w którym Madeline miała wrócić, przyszedł do mnie list. To była wiadomość od Madeline, w której pisała, że zamierza wrócić do domu, ale nie sama. Z pomocą mężczyzny, którego poznała w podróży, planowała wziąć Brandona z powrotem, aby być jego matką, jak zawsze miała być. Kiedy otworzyłam list, poczułam, jak moje serce bije szybciej. Madeline miała zamiar odzyskać to, co według niej było jej. Ale to, co ona nie wiedziała, to że ten mężczyzna był złym człowiekiem, a ja byłam jedyną osobą, która mogła go powstrzymać. Teraz musiałam stanąć w obronie Brandona i walczyć o jego przyszłość, a także o swoją.
